مرد تنها
#داستانهای_من
مشتش رو به در کوبید و نگهبان رو صدا زد .
_چیه چی میخوای ؟
با صدای لرزونش درخواست کرد : میشه دفتر و قلم به من بدید ؟
نگهبان با اون صدای خشن و بی رحمش گفت : واسه چی میخوای ؟
+اینجا خیلی تاریک و ساکته میخوام بنویسم شاید کمتر فکر و خیال کنم
اون طرف در هیچ صدایی نیومد و بعدش نفس کلافه ای که نگهبان کشید و صدای قدمهایی که دور میشد .
از همون اول هم امیدی نداشت .
با کمری خم شده و قدم هایی نا امید به گوشه ی اون زندان تاریک و کوچیک رفت و غمگین ، زانوهاش رو بغل گرفت .
نمی دونست چقدره به تاریکی زل زده اما کمی بعد صدای قدم هایی رو شنید و در زندان باز شد. .
قلم و دفتری جلوی پاهاش افتاد : بگیرش ، فقط کسی نفهمه اینا رو بهت دادم وگرنه خودت میدونی
با ذوق دستای لرزونش رو سمت دفتر برد : چشم چشم خیلی ممنونم خیلی ممنون
در زندان که بسته شد با شوق زیاد قلمش رو توی دست گرفت و شروع کرد نوشتن .
اون نگهبان هیچ وقت فکر نمیکرد اون مرد تنها که حبس ابد خورده بود یه روزی دست نوشته هاش بشن یه رمان معروف .
مردی که سالهای اخر عمرش رو با همون دفترهایی که نگهبان براش می اورد سر میکرد و چیزاهایی مینوشت .
وقتی که مُرد ، نگهبان دست نوشته هارو برداشت و شروع کرد به خوندن و بعد دلش خواست اینهارو بقیه هم بخونن و این طور شد که مردی که تا قبل از مرگش بدنام بود به خاطر نوشته های زیباش یه نویسنده ی معروف بشه .
نگهبان هر سال موقع سالگردش بالا سر قبرش خلوت و خاک گرفتش میرفت و به جای دست گل یه دفتر براش میذاشت و برمیگشت.
#داستانهای_من
مشتش رو به در کوبید و نگهبان رو صدا زد .
_چیه چی میخوای ؟
با صدای لرزونش درخواست کرد : میشه دفتر و قلم به من بدید ؟
نگهبان با اون صدای خشن و بی رحمش گفت : واسه چی میخوای ؟
+اینجا خیلی تاریک و ساکته میخوام بنویسم شاید کمتر فکر و خیال کنم
اون طرف در هیچ صدایی نیومد و بعدش نفس کلافه ای که نگهبان کشید و صدای قدمهایی که دور میشد .
از همون اول هم امیدی نداشت .
با کمری خم شده و قدم هایی نا امید به گوشه ی اون زندان تاریک و کوچیک رفت و غمگین ، زانوهاش رو بغل گرفت .
نمی دونست چقدره به تاریکی زل زده اما کمی بعد صدای قدم هایی رو شنید و در زندان باز شد. .
قلم و دفتری جلوی پاهاش افتاد : بگیرش ، فقط کسی نفهمه اینا رو بهت دادم وگرنه خودت میدونی
با ذوق دستای لرزونش رو سمت دفتر برد : چشم چشم خیلی ممنونم خیلی ممنون
در زندان که بسته شد با شوق زیاد قلمش رو توی دست گرفت و شروع کرد نوشتن .
اون نگهبان هیچ وقت فکر نمیکرد اون مرد تنها که حبس ابد خورده بود یه روزی دست نوشته هاش بشن یه رمان معروف .
مردی که سالهای اخر عمرش رو با همون دفترهایی که نگهبان براش می اورد سر میکرد و چیزاهایی مینوشت .
وقتی که مُرد ، نگهبان دست نوشته هارو برداشت و شروع کرد به خوندن و بعد دلش خواست اینهارو بقیه هم بخونن و این طور شد که مردی که تا قبل از مرگش بدنام بود به خاطر نوشته های زیباش یه نویسنده ی معروف بشه .
نگهبان هر سال موقع سالگردش بالا سر قبرش خلوت و خاک گرفتش میرفت و به جای دست گل یه دفتر براش میذاشت و برمیگشت.