"می‌دانم که گاهی نمی‌توانی به آدم ها راحت اعتماد کنی،درکت می‌کنم تقصیر تو نیست،تقصیر ذات بد بعضی از انسان ها است.
اما می‌خواهم به تو بگویم،غمی که داری را در دل محفوظ نگه ندار،حرف هایی که در گلویت گیر کرده اند را آزادنه رها کن.
گوش های من شنوای تو خواهند بود،بارها تو شخصی بوده‌ای که به غم های دیگران گوش کرده،حالا نوبت توست دلبندم.
تو به اندازه‌ی تمامی بهار ها و پاییزهای زندگی کافی و خوب هستی، امیدوارم پروانه‌ی شادی،روی شونه‌ات بنشیند و هرگز ترکت نکند."

For My Dear
@aintgoodforya