شاعِر همیشه با کُلت


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


عکس می‌گیرم و می‌نویسم.
Talk to me:
http://t.me/HidenChat_Bot?start=1614166334
Send me a song to be friends:
@Ellagreennn
Find me on Pinterest:
https://pin.it/9dHuK38
Instagram:
https://instagram.com/ella.green777?igshid=NzZlODBkYWE4Ng==

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


رابطه‌ی منو کتابام خیلی شبیه رابطه‌ی آدم‌هاست با این تفاوت که در این میان هیچ‌کدوم از ما آسیب نمی‌بینیم و کتاب‌ها تا ابد تویِ کتابخونه منتظرم می‌مونند.




"People. People. Endless noise. And I am so tired. And I would like to sleep under trees; red ones, blue ones, swirling passionate ones."

- Fyodor Dostoevsky






"How do we forgive ourselves for all of the things we didn't become?"

- Doc Luben; 14 Lines Love Letters or Suicide Notes


A kiss is the beginning of cannibalism.


ساختنِ یک عادت ماه‌ها و سال‌ها طول می‌کشه ولی از بین بردنش یک روز.




We are all museums of fear.


Forward from: 𝐀𝐩𝐨𝐥𝐥𝐨
زنان به تصویر آمده که بودند؟ فیگور اصلی در واقع یک روسپی نبود؛ او ویکتورین مورنت بود، نقاش و مدلی فرانسوی. او همچنین در دیگر اثر مشهور مانه، یعنی ناهار در چمنزار به تصویر آمده. آثار ویکتورین، که بعضاً پذیرفته می‌شدند، در سالن پاریس به نمایش درآمده بودند. اطلاعات زیادی از "خدمتکار در تصویر" موجود نیست، اما به لطف نمایشگاه‌گردان یعنی دنیس مورل، مشخص شده که اسم او لور بوده، و در خیابان یازده رو د وینتمیل زندگی می‌کرده، که فاصله اندکی تا استودیوی هنرمند واقع در منطقه نهم پاریس داشته. پس از لغو قانون برده‌داری در فرانسه، جمعیت سیاه‌پوستان طبقه کارگر افزایش چشمگیری پیدا کرد، و بسیاری از آنها در محله مانه سکنی گزیدند. لور در دیگر آثار مانه هم به تصویر کشیده شده.


Forward from: 𝐀𝐩𝐨𝐥𝐥𝐨
المپیا

المپیا، اثرِ ادوارد مانه، یکی از شناخته‌شده‌ترین و مهمترین نقاشی‌های هنر غرب است. مانه با استفاده از تکنیکی سخت و مستحکم این نقاشی را در بَستر مضمونِ سنتیِ زنِ عریان بازسازی کرد. برای اولین بار در طول تاریخِ هنر غرب، او فیگور زن عُریان را که می‌بایست الهه‌ای غیرواقعی باشد همچون ونوس به تصویر نکشید، بلکه همچون روسپی‌ای پاریسی به تصویر کشید. در دهه ۱۸۰۰ میلادی در فرانسه روسپی‌ها را "المپیا" می‌خواندند. •[به گفته منتقدین معاصر]• این هَتک حرمت به تقدس نقاشی‌های عریان، یعنی اساس و بنیان سنت آکادمیک، واکنش تندی به همراه داشت. این "کنیز شکم زرد" آماج حملات منقدین قرار گرفت، گرچه مدرن بودن آن کمابیش مورد حمایت گروهی کوچک از هم عصران مانه به سرکردگی نویسنده فرانسوی امیل زولا قرار گرفت. علارغم ارجاع‌های فرمی و نمادین فراوان مانه به آثار کلاسیک تاریخ هنر، این نقاشی واقعیت •[زندگی]• سرد و بی‌روح سوژه‌ای ذاتاً معاصر را به تصویر می‌کشد.

𝓓𝓪𝓲𝓵𝔂 𝓪𝓻𝓽
#𝐀𝐑𝐓


"There comes a time when you look into the mirror and you realize that what you see is all that you will ever be. And then you accept it. Or you kill yourself. Or you stop looking in mirrors."

- Tennessee Williams


نواختنِ Intresteller >>>>>>>>>> تراپی


بِهشت، فعل امر هِشتن؛
یعنی رها کن.




"I was something else, not a girl, not a wolf, something blank-eyed, tired,"

- Catherynne M. Valente,
The Bread We Eat in Dreams


تاریخچه بوسه

اولین بوسه‌ی تاریخ بشر، طبق شواهد و مدارک حدود ۱۱ هزار سال قبل، توسط فردی در هند اختراع شده. بوسیدن عملی آموختنیست، نه غریزی!
تا قرن ۱۸ میلادی، اگر شیر مادری نیاز غذایی کودکش را رفع نمی‌کرد، مجبور بود غذا را بجود و از طریق دهان به کودک انتقال دهد.
به همین دلیل بوسه، ما را به نوعی حس محبت، توجه و شانس بقای بیشتر نسبت به دیگر افراد گِره می‌زند.
پس از فتوحات اسکندر، عمل بوسه از هند به خاورمیانه و به برخی قسمت‌های اروپا انتقال یافت.
بیشتر قبیله های آفریقای جنوبی بوسه را عملی چندش آور می‌دانستند زیرا در آن زمان بهداشت دهانی مناسبی هم وجود نداشت و امکان انتقال بیماری بالا بود.
می‌توان گفت با گسترش تمدن ها، بوسه نیز گسترش یافت.
پس از آشنا شدن یونانی ها با بوسه، چنان به آن علاقه‌مند شدند که حتی پای قرارداد هایشان را هم می بوسیدند. آنها برای انواع بوسه، اسمهای مختلفی نیز داشتند.


هر کس برده‌یِ چیزی‌ست و من برده‌یِ آزادی بودم...
- اِرِن ییگر


جدی امروز باد ما را خواهد برد.

20 last posts shown.

54

subscribers
Channel statistics