1⃣ اولین عصروانه در جمعی گرم و صمیمی با پرسش " ذهنیت شما از روان شناسی چیست؟" آغاز شد و با تاثیرات رسانه و افکار عمومی بر این ذهنیت، تغییراتی که ورود به رشتهی روانشناسی و پیگیری آکادمیک آن در این ذهنیت به وجود می آورد و چارچوببندی روانشناسی ذیل مفهوم" علم" ادامه یافت.
سپس در مروری تاریخی از آغاز روانشناسی به معنای واقعی و بعد از آن در معنای آکادمیک، به موضوع تفاوت روشها در روانشناسی و حوزههای مختلف آن رسیدیم و پس از آن همپوشانی روانشناسی با "فلسفه"، "علوم طبیعی" ، "انسانشناسی" و "الهیات" را بررسی کردیم. پرسشهایی نظیر این که "روان" چقدر فلسفی و چقدر علمی است؟ آیا مفهومی که در علم برای روان = psych مطرح است همان mind است؟ چه ارتباطی با "روح" و "نفس" دارد؟
2⃣ سپس به ماهیت خود روان شناسی پرداختیم که آیا برای "موضوع" اصالت قائلیم یا برای "روش"؟ اصلا اولین بار روان شناسی در کجا و به چه منظور استفاده شده؟ رویکردهای روانشناسی مانند روانکاوی و رفتارگرایی و رویکردهای جدیدتری مثل شناختی در چه وجوهی از هم متمایزند ؟ و چه نقطه اشتراکی با هم دارند؟ آیا موضوع هر علمی "انسان" باشد روانشناسی به آن وامدار است و برعکس؟ فلسفه تا کجا وارد روانشناسی می شود؟ آیا صرف وام گرفتن مفهوم "انسان" از فلسفه، الهیات، یا هر نظام معرفتی دیگری میتوان آنها را خویشاوندی برای روانشناسی دانست؟
3⃣ آیا برای روان شناسی پارادایمهای مختلفی قائلیم؟ و یا آن را نوعی معرفت انباشتی از گذشتگان می دانیم؟ آیا اصلاً می توان روانشناسی را از این حوزه ها جدا کرد؟ آیا نیازی به بازتعریف روانشناسی از " علم مطالعهی رفتار" به تعریفی گستردهتر و چندجانبهتر هست؟
با توجه به مسیر ماتریالیستیای که علم طی میکند، آیا علوم اعصابِ شناختی آیندهی روانشناسی است؟ آیا میتوان همهی مفاهیم روانی را در قالب دادههای عصبی تقلیل داد؟
◀️ به عنوان اولین جلسه، سعی بر آن بود تا " آبی در خوابگه مورچگان" ریخته شود، جرقهی سوالات بنیادین دربارهی ماهیت روانشناسی را در ذهن ایجاد شود و پیرامون این موضوعات گفتگو کنیم و از زوایای دیگری به ماجرا نگاه کنیم. در نشست سهشنبهی پیش رو به "فلسفهی علم برای روانشناسی" و در عصروانهی بعدی کمی از گفتگو کاسته و به گذر از رفتارگرایی و انقلاب شناختی خواهیم پرداخت.
🌸منتظرتان هستیم🌸
@PsyAssoc_UT
سپس در مروری تاریخی از آغاز روانشناسی به معنای واقعی و بعد از آن در معنای آکادمیک، به موضوع تفاوت روشها در روانشناسی و حوزههای مختلف آن رسیدیم و پس از آن همپوشانی روانشناسی با "فلسفه"، "علوم طبیعی" ، "انسانشناسی" و "الهیات" را بررسی کردیم. پرسشهایی نظیر این که "روان" چقدر فلسفی و چقدر علمی است؟ آیا مفهومی که در علم برای روان = psych مطرح است همان mind است؟ چه ارتباطی با "روح" و "نفس" دارد؟
2⃣ سپس به ماهیت خود روان شناسی پرداختیم که آیا برای "موضوع" اصالت قائلیم یا برای "روش"؟ اصلا اولین بار روان شناسی در کجا و به چه منظور استفاده شده؟ رویکردهای روانشناسی مانند روانکاوی و رفتارگرایی و رویکردهای جدیدتری مثل شناختی در چه وجوهی از هم متمایزند ؟ و چه نقطه اشتراکی با هم دارند؟ آیا موضوع هر علمی "انسان" باشد روانشناسی به آن وامدار است و برعکس؟ فلسفه تا کجا وارد روانشناسی می شود؟ آیا صرف وام گرفتن مفهوم "انسان" از فلسفه، الهیات، یا هر نظام معرفتی دیگری میتوان آنها را خویشاوندی برای روانشناسی دانست؟
3⃣ آیا برای روان شناسی پارادایمهای مختلفی قائلیم؟ و یا آن را نوعی معرفت انباشتی از گذشتگان می دانیم؟ آیا اصلاً می توان روانشناسی را از این حوزه ها جدا کرد؟ آیا نیازی به بازتعریف روانشناسی از " علم مطالعهی رفتار" به تعریفی گستردهتر و چندجانبهتر هست؟
با توجه به مسیر ماتریالیستیای که علم طی میکند، آیا علوم اعصابِ شناختی آیندهی روانشناسی است؟ آیا میتوان همهی مفاهیم روانی را در قالب دادههای عصبی تقلیل داد؟
◀️ به عنوان اولین جلسه، سعی بر آن بود تا " آبی در خوابگه مورچگان" ریخته شود، جرقهی سوالات بنیادین دربارهی ماهیت روانشناسی را در ذهن ایجاد شود و پیرامون این موضوعات گفتگو کنیم و از زوایای دیگری به ماجرا نگاه کنیم. در نشست سهشنبهی پیش رو به "فلسفهی علم برای روانشناسی" و در عصروانهی بعدی کمی از گفتگو کاسته و به گذر از رفتارگرایی و انقلاب شناختی خواهیم پرداخت.
🌸منتظرتان هستیم🌸
@PsyAssoc_UT