انتظار
ای انتظار، شام مرا کی سحر کنی؟
سر از افق برآری و صبح دگر کنی
همراه ابر و باد بتازی به کوه و دشت
مثل بهار جان مرا بارور کنی
بال مرابه کیفر پرواز ، بسته اند
فریاد را به شانه ی من بال و پر کنی
مرداب وار مانده ام و بو گرفته ام
با گرد و با سوار ، مرا همسفر کنی
در پشت سر، هر آنچه که بوده است، مرده است
در پیش رو، هر آنچه بجا، زیر و بر کنی
خاکستر سکوت مرا، امشب ای نسیم
برداری و دوباره مرا شعله ور کنی
من با تو از نسیم سحر ، نرم تر شدم
اما چو سنگ، سعی مرا بی ثمر کنی
احمد حیدربیگی
مجموعه یک شاخه شعر سرخ
@heydarbeigiahmad
ای انتظار، شام مرا کی سحر کنی؟
سر از افق برآری و صبح دگر کنی
همراه ابر و باد بتازی به کوه و دشت
مثل بهار جان مرا بارور کنی
بال مرابه کیفر پرواز ، بسته اند
فریاد را به شانه ی من بال و پر کنی
مرداب وار مانده ام و بو گرفته ام
با گرد و با سوار ، مرا همسفر کنی
در پشت سر، هر آنچه که بوده است، مرده است
در پیش رو، هر آنچه بجا، زیر و بر کنی
خاکستر سکوت مرا، امشب ای نسیم
برداری و دوباره مرا شعله ور کنی
من با تو از نسیم سحر ، نرم تر شدم
اما چو سنگ، سعی مرا بی ثمر کنی
احمد حیدربیگی
مجموعه یک شاخه شعر سرخ
@heydarbeigiahmad