تو در خوابِ مصنوعی چه میبینی بکتاش*؟
من که در بیداری هم کابوس میبینم
آرزو میکنم کاش خواب باشد
بیدار شوم
تو برایمان شعر بخوانی.
در خواب تنهاییم
میدانم
از تنهایی بیزاری
میخواهم خوابِ جمعیمان تعبیر شود
همان که همیشه میخواهی
آزادی.
نفسِ ما
شرمندهی نفسهای تو
به شماره افتاده.
برخیز و باز بخند آبتین
این خوابِ مصنوعی را
با بیداریِ واقعی بشکن.
«ا.ز.ل»
* بکتاش آبتین: فیلمساز و شاعرِ زندانی و عضو کانون نویسندگان ایران که به دلیل بیماری کرونا از زندان به بیمارستان منتقل شده و به توصیهی پزشکاش در خواب (کُمای) مصنوعی است.
من که در بیداری هم کابوس میبینم
آرزو میکنم کاش خواب باشد
بیدار شوم
تو برایمان شعر بخوانی.
در خواب تنهاییم
میدانم
از تنهایی بیزاری
میخواهم خوابِ جمعیمان تعبیر شود
همان که همیشه میخواهی
آزادی.
نفسِ ما
شرمندهی نفسهای تو
به شماره افتاده.
برخیز و باز بخند آبتین
این خوابِ مصنوعی را
با بیداریِ واقعی بشکن.
«ا.ز.ل»
* بکتاش آبتین: فیلمساز و شاعرِ زندانی و عضو کانون نویسندگان ایران که به دلیل بیماری کرونا از زندان به بیمارستان منتقل شده و به توصیهی پزشکاش در خواب (کُمای) مصنوعی است.