بدترین حسی که میتونی داشته باشی حس تنهایی و تعلق نداشتنه،همیشه به خودم میگم کاش واقعاً کسی دورم نبود و تنها بودم تا اینکه احساس تنهایی کنم؛همیشه میخوام به خودم این موضوع رو بقبولونم که اشتباهه ولی سر به زنگا ینفر میاد و با حرفاش کل این افکار رو برعکس میکنه،من عمیقاً احساس تنهایی میکنم و میدونم نباید اینطور باشه ولی گاهی این حس انقد شدت میگیره که خودمم دوست دارم از آدما فاصله بگیرم،تا ببینم آیا اوناهم میان سمتم؟آیا اوناهم اهمیت میدن؟ایا اوناهم منو به بیرون و هم صحبتی دعوت میکنن؟ایا پیگیر این هستن که کنار هم باشیم و تهش به هیچ میرسم.تهش به این میرسم که بعد این سالها هنوز کسی نتونسته منو بشناسه و بفهمه که واقعاً چی میخوام،بفهمه که چقدر خوب نیستم و چقدر نیاز دارم پیش آدم مورد علاقه باشم،پس منم به این تنهایی وسعت میدم تا وقتی که واقعاً تنها بشم نه که احساس تنهایی بکنم.