درس شروع کنیم
تقریبا یک ساعت درس خاندم
چپتر مدل بود یکجای درس نفامیدم
به گلنور زنگ زدم
لیلا • دختر گلنور کجا هستی بیا کارت دارم
گلنور• دختر تو چیوقت اصلا میشی
اول سلام بته چرا نمیفامی 😡
لیلا • وییی گلنور فکرم نشد
سلام خی 😁
گلنور • مه هیچ نفامیدم ای فکر تو کجا هست عاشق هم نیستی بگویم فکرت پیش عشقت باشه
لیلا 😡 دختر چند دفعه گفتم. نام عشق پیش مه نگی چرا نمیفامی
گلنور • خو خو دختر میبخشی حال بگو چرا برم زنگ زدی وقتم گرفتی
لیلا بخاطر درس مدل برت زنگ زدم
یک قسمت درس نفامیدم خاستم ازت پرسان کنم
گلنور • لیلا جان حال مهمان داریم بخیر
فردا پوهتنون آمدیم برت میگم درست هست جانم
لیلا • درست هست جانم وقتت نمیگرم
برو به مهمان هایت برس
خدا حافظ جانم
گلنور • خدا حافظ جانم
بعد از خدا حافظی کدن همرای گلنور
کتاب هایم جمع کدم خسته شدم
ساعت سه بجه چاشت بود خاستم
یک ساعت خواب شوم
ساعت پنج بجه دیگر بود با صدای تبسم
بیدار شدم
تبسم • لیلا بیدار شو دختر که شام شده
راستش تبسم خواهر کلانم هست
لیلا • درست هست اینه بیدار شدم
دست روی خوده شسته پاین رفتم که وقت تیار کدن غذای شب شده بود
رفتم اشپزخانه همرای تبسم کمک شوم
لیلا • تبسم چی پخته میکنی بر شب
تبسم • مادرم گفت برنج پخته کنین
لیلا درست هست باش همرایت کمک شوم
تبسم • درست هست بیا
رفتم که همرای تبسم کمک شوم سلات مه تیار کدم
چای دم کدم بخاطر پدرم از سروظیفه خسته مانده میاین
خوب غذای شب هم تیار شد پدرم هم آمدن رفتم برشان سلام دادم
خوش امدین پدرجان
محمد پدر لیلا • خوش باشی جان پدر
خوب هستی جان پدر
شکر هست پدرجان
نوریه مادر لیلا • دختراااا کجا هستین بیاین غدای شب تیار هست
لیلا • درست هست مادر جان آمدیم
مثل همیشه همگی دور سفره غذا جمع شدیم
غذا مثل همیشه به آرامش کامل میل شد
سفره جمع کدیم و رفتیم
که ظرف های شب بشویم
بعد از تمام شدن کار امدم اوطاق خودم
جایکه همیشه برم آرامش میته
خاستم مثل هرشب رمان بخانم
باز خواب شوم
شب شده بود و خانه در سکوت فرو رفته بود.
مثل همیشه کنار چراغ مطالعه نشسته بودم
کتاب رمانی را در دست گرفتم اما نه کتابی چاپی، بلکه داستانهای تازهای که در یک کانال تلگرام دنبال میکردم
رمانهایی که پر بودند از عشق، امید و ماجراهایی که انگار از دل دنیایی دیگر آمده بودند.
مثل همیشه عاشق خواندن این داستانها بودم ، حتی وقتی باور نداشتم عشق واقعی وجود داشته باشد.
در دلم میگفتم : «عشق فقط یک افسانهست، چیزی که فقط در رمانها و قصهها زنده میماند.»
اما هر بار که داستانی عاشقانه میخاندم دلم نرم و امیدی کوچک در وجوم زنده میشد.
دوست داشتم این داستانها را باور کنم دوست داشتم تجربه کنم آنچه در صفحهها میخاندم ولی در زندگی واقعی، هنوز نمیتوانستم به عشق اعتماد کنم
من میدانستم که عشق گاهی میتواند درد بیاورد، گاهی خیانت و ناامیدی، و شاید به همین دلیل بود که به آن شک داشتم
اما شبها که به این داستانها مینگریستم مثل این بود که در دنیایی دیگر نفس میکشم دنیایی که در آن عشق واقعی و پاک وجود دارد، حتی اگر در دنیای خودم آن را ندیده بودم
در کانال تلگرام، داستانها هر روز تازه میشدند و هر کدام حکایتی از دل کسی بودند که دلش را به دست باد سپرده بود.
من با هر پیام و هر داستانی، گویی بیشتر به زندگیم و آینده ام امیدوار میشدم
و همین عشق به داستانها بود که به من نیرویی میداد برای ادامه دادن، برای مبارزه با روزمرگی و سختیها…
تقریبا یک ساعت درس خاندم
چپتر مدل بود یکجای درس نفامیدم
به گلنور زنگ زدم
لیلا • دختر گلنور کجا هستی بیا کارت دارم
گلنور• دختر تو چیوقت اصلا میشی
اول سلام بته چرا نمیفامی 😡
لیلا • وییی گلنور فکرم نشد
سلام خی 😁
گلنور • مه هیچ نفامیدم ای فکر تو کجا هست عاشق هم نیستی بگویم فکرت پیش عشقت باشه
لیلا 😡 دختر چند دفعه گفتم. نام عشق پیش مه نگی چرا نمیفامی
گلنور • خو خو دختر میبخشی حال بگو چرا برم زنگ زدی وقتم گرفتی
لیلا بخاطر درس مدل برت زنگ زدم
یک قسمت درس نفامیدم خاستم ازت پرسان کنم
گلنور • لیلا جان حال مهمان داریم بخیر
فردا پوهتنون آمدیم برت میگم درست هست جانم
لیلا • درست هست جانم وقتت نمیگرم
برو به مهمان هایت برس
خدا حافظ جانم
گلنور • خدا حافظ جانم
بعد از خدا حافظی کدن همرای گلنور
کتاب هایم جمع کدم خسته شدم
ساعت سه بجه چاشت بود خاستم
یک ساعت خواب شوم
ساعت پنج بجه دیگر بود با صدای تبسم
بیدار شدم
تبسم • لیلا بیدار شو دختر که شام شده
راستش تبسم خواهر کلانم هست
لیلا • درست هست اینه بیدار شدم
دست روی خوده شسته پاین رفتم که وقت تیار کدن غذای شب شده بود
رفتم اشپزخانه همرای تبسم کمک شوم
لیلا • تبسم چی پخته میکنی بر شب
تبسم • مادرم گفت برنج پخته کنین
لیلا درست هست باش همرایت کمک شوم
تبسم • درست هست بیا
رفتم که همرای تبسم کمک شوم سلات مه تیار کدم
چای دم کدم بخاطر پدرم از سروظیفه خسته مانده میاین
خوب غذای شب هم تیار شد پدرم هم آمدن رفتم برشان سلام دادم
خوش امدین پدرجان
محمد پدر لیلا • خوش باشی جان پدر
خوب هستی جان پدر
شکر هست پدرجان
نوریه مادر لیلا • دختراااا کجا هستین بیاین غدای شب تیار هست
لیلا • درست هست مادر جان آمدیم
مثل همیشه همگی دور سفره غذا جمع شدیم
غذا مثل همیشه به آرامش کامل میل شد
سفره جمع کدیم و رفتیم
که ظرف های شب بشویم
بعد از تمام شدن کار امدم اوطاق خودم
جایکه همیشه برم آرامش میته
خاستم مثل هرشب رمان بخانم
باز خواب شوم
شب شده بود و خانه در سکوت فرو رفته بود.
مثل همیشه کنار چراغ مطالعه نشسته بودم
کتاب رمانی را در دست گرفتم اما نه کتابی چاپی، بلکه داستانهای تازهای که در یک کانال تلگرام دنبال میکردم
رمانهایی که پر بودند از عشق، امید و ماجراهایی که انگار از دل دنیایی دیگر آمده بودند.
مثل همیشه عاشق خواندن این داستانها بودم ، حتی وقتی باور نداشتم عشق واقعی وجود داشته باشد.
در دلم میگفتم : «عشق فقط یک افسانهست، چیزی که فقط در رمانها و قصهها زنده میماند.»
اما هر بار که داستانی عاشقانه میخاندم دلم نرم و امیدی کوچک در وجوم زنده میشد.
دوست داشتم این داستانها را باور کنم دوست داشتم تجربه کنم آنچه در صفحهها میخاندم ولی در زندگی واقعی، هنوز نمیتوانستم به عشق اعتماد کنم
من میدانستم که عشق گاهی میتواند درد بیاورد، گاهی خیانت و ناامیدی، و شاید به همین دلیل بود که به آن شک داشتم
اما شبها که به این داستانها مینگریستم مثل این بود که در دنیایی دیگر نفس میکشم دنیایی که در آن عشق واقعی و پاک وجود دارد، حتی اگر در دنیای خودم آن را ندیده بودم
در کانال تلگرام، داستانها هر روز تازه میشدند و هر کدام حکایتی از دل کسی بودند که دلش را به دست باد سپرده بود.
من با هر پیام و هر داستانی، گویی بیشتر به زندگیم و آینده ام امیدوار میشدم
و همین عشق به داستانها بود که به من نیرویی میداد برای ادامه دادن، برای مبارزه با روزمرگی و سختیها…