#رمان
#مغرور_زاده🫀
#نویسنده: احرار ماندگار
#قسمت: 140
هنوز داکتر ها و مریض ها در داخل رفتن و بیرون شدن بودن، از همین جا به پنجره اطاق
جمال دیدم.......
چراغ اطاقش روشن بود و من دانستم هنوز آنجاست و حظور دارد....
موتر ساقی با سرعت بالا حرکت کرد و کم کم دور شده رفت تا که کاملآ از دیدگانم محو
شد.....
همیشه پایان هر داستان خوب نمی باشد، اگر داستان ها پایان خوبی می داشتن مجنون به
لیلی می رسید و فرهاد به شیرین........
تا سختی نبینی به آسانی نمی رسی، تا صبر نکنی میوه شیرین به دستت نمی رسد، تا از
شب سیاه عبور نکنی طلوع آفتاب را نمی بینی......
باید چیز هایی را از دست بدهی تا چیز هایی را به دست بیاری......
چی می کردم..؟
داخل می رفتم..؟
تصمیم داشتم همینجا منتظر بمانم تا بیرون شود و غافل گیرش کنم.......
رفتم یک گوشه ای نشستم و به پنجره اطاقش خیره شدم و فکر کردم حاال کدام مریض
مقابلش نشسته..؟
چی کسی ارزش کلماتش را نمی داند در حالیکه من اینجا از درد انتظار می سوزم......
تقریباً ۳۰ دقیقه ای گذشت که صدای کسی باعث شد پشتم را ببینم.....
گفت
ـــــــ خانم محترم اینجا چی کار دارید؟
دیدم داکتر ضیا بود، تا مرا دید گویا باورش نمی شد، گفت
ــــــــ خانم یکتا
از جایم بر خواستم و گفتم
ــــــــ خودم هستم آقا ضیا حالتان خوب است؟
لبخند زد و چشم هایش را مالیده گفت
ــــــــ این همه وقت کجا بودین؟ اصلن معلوم است از کجا آمدین؟ خوب هستین؟
لبخند محوی زده گفتم
ـــــــ هر جایی که بودم آمدم خوب هستم تشکر جمال است؟
با لبخند گفت
ــــــــ البته که است چرا اینجا نشستین؟ داخل نرفتین؟
یک نفس عمیق گرفتم و گفتم
ــــــــ نخیر راستش منتظر هستم جمال بیرون شود
ضیا یک آه کشید و گفت
ــــــــ اگر از درد و رنج اش خبر می بودین یک لحظه تامل نمی کردین خانم احرار
یک آه کشیدم و گفتم
ــــــــ می فهمم از همه چیز می فهمم و خاص به خاطر جمال آمدم
ضیا لبخند زد و گفت
ــــــــ من تماس بگیرم زود تر بیرون شود درست است
با سرم حرفش را تایید کردم که موبایل را بیرون کرده تماس بر قرار کرد و سمت گوشش
بورد.....
خیلی زود شروع به صحبت کردن کرد و گفت
#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاهتان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈
#مغرور_زاده🫀
#نویسنده: احرار ماندگار
#قسمت: 140
هنوز داکتر ها و مریض ها در داخل رفتن و بیرون شدن بودن، از همین جا به پنجره اطاق
جمال دیدم.......
چراغ اطاقش روشن بود و من دانستم هنوز آنجاست و حظور دارد....
موتر ساقی با سرعت بالا حرکت کرد و کم کم دور شده رفت تا که کاملآ از دیدگانم محو
شد.....
همیشه پایان هر داستان خوب نمی باشد، اگر داستان ها پایان خوبی می داشتن مجنون به
لیلی می رسید و فرهاد به شیرین........
تا سختی نبینی به آسانی نمی رسی، تا صبر نکنی میوه شیرین به دستت نمی رسد، تا از
شب سیاه عبور نکنی طلوع آفتاب را نمی بینی......
باید چیز هایی را از دست بدهی تا چیز هایی را به دست بیاری......
چی می کردم..؟
داخل می رفتم..؟
تصمیم داشتم همینجا منتظر بمانم تا بیرون شود و غافل گیرش کنم.......
رفتم یک گوشه ای نشستم و به پنجره اطاقش خیره شدم و فکر کردم حاال کدام مریض
مقابلش نشسته..؟
چی کسی ارزش کلماتش را نمی داند در حالیکه من اینجا از درد انتظار می سوزم......
تقریباً ۳۰ دقیقه ای گذشت که صدای کسی باعث شد پشتم را ببینم.....
گفت
ـــــــ خانم محترم اینجا چی کار دارید؟
دیدم داکتر ضیا بود، تا مرا دید گویا باورش نمی شد، گفت
ــــــــ خانم یکتا
از جایم بر خواستم و گفتم
ــــــــ خودم هستم آقا ضیا حالتان خوب است؟
لبخند زد و چشم هایش را مالیده گفت
ــــــــ این همه وقت کجا بودین؟ اصلن معلوم است از کجا آمدین؟ خوب هستین؟
لبخند محوی زده گفتم
ـــــــ هر جایی که بودم آمدم خوب هستم تشکر جمال است؟
با لبخند گفت
ــــــــ البته که است چرا اینجا نشستین؟ داخل نرفتین؟
یک نفس عمیق گرفتم و گفتم
ــــــــ نخیر راستش منتظر هستم جمال بیرون شود
ضیا یک آه کشید و گفت
ــــــــ اگر از درد و رنج اش خبر می بودین یک لحظه تامل نمی کردین خانم احرار
یک آه کشیدم و گفتم
ــــــــ می فهمم از همه چیز می فهمم و خاص به خاطر جمال آمدم
ضیا لبخند زد و گفت
ــــــــ من تماس بگیرم زود تر بیرون شود درست است
با سرم حرفش را تایید کردم که موبایل را بیرون کرده تماس بر قرار کرد و سمت گوشش
بورد.....
خیلی زود شروع به صحبت کردن کرد و گفت
#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاهتان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈