#رومان: دختر پنجشیر عاشق طالب
#نویسنده: بانو سلطانی
#قسمت: چهارم
پری ؛ وقتی مادرم گفت خواستگار های جدیدت خیلی خوشحال شدم گفتم ای بار مادر جان نجات پیدا کردین من همینا را قبول میکنم
مادر پری ؛ هلو در کدام چرت هستی
پری ؛ هیچ مادر جان
وقاص ؛ امروز پشت بهترین عشق دنیا خواستگاری رفته بودیم خیلی خوشحال هستم
پری ؛ از آمدن رفتن مادر وقاص امروز ۲ ماه و ۱۴ روز میشود اصلٱ پدرم رگ انسانیت رگ دل سوزی ندارد هر بار که میاین هی جواب میته اما وقاص من منصرف نمیشود امروز خیلی غمگین هستم پوهنتون را رها کردم میل به درس خواندن نداشتم رنج غمم زیاد شده هر جای که میروم دنیا سرم شب تاریک بیش نیست اشتها ندارم شب ها خواب ندارم وقاصم خیلی رنج میکشه مادرم اصلٱ فامیل وقاص را خوش ندارد پدرم خو به فامیل وقاص اهمیت نمیته میگه غریب هستن مردم چی میگه که دختر دگروال بچه شاروال را گرفته
من دگه خسته شدیم امروز یک نامه برای پدرم نوشته کردم و خودم .......
دگروال ؛ داکتر صاحب دخترم چطور است
داکتر ؛ دگروال صاحب حالت پریسا خانم وخیم است امشب اگر زنده ماند خو خوب اگر نی خوب دگروال صاحب فقط دعا کنین
برادر پری آرمان ؛ پدر این برای شماست از اطاق خواهرم پیدایش کردم
دگروال ؛ بتی پسرم وقتی نامه را گرفتم از دست آرمان دستای خون پر خون پریگکم تمام لباس و دستانم را خونی کرده بود و لرزان لرزان به خواندش شروع کردم که دخترک شرمندوک من چنین نوشته بود
نامه پری ؛ پدر
پدر جان پدر عزیزم پدر قهرمانم از شرم حیران هستم چقسم این نامه را بنویسم واقعٱ میشرمم اما میفهمم وقتی این نامه به دست شما برسد من دگه زنده نیستم که بشرمم اما مرا ببخش
پدر جان وقتی تو همرای مادرم عروسی کرده بودی محصل بودی وقتی پدر بزرگم شما را از خانه جدا کرده بود مادرم را گرفته به یک حویلی گیلی که یک اطاق داشت کوچ رفته بودین و ماه ۱۰۰۰ کرایه میدادین خودت این قصه را برای ما کرده بودی پدر جان خوب میتانیستی که در یک تعمیر قیمتی بروی و زنده گی خوب تو و مادرم داشته باشین اما چون پول نداشتی این کار را نمیتوانیستی انجام بتی اووف پدر پدر جان اما وقتی پوهنتون را تمام کردی خیلی تلاش کردی تا در یک مکتب خصوصی مدیر شدی اما قناعت نکردی تلاشت را بیشتر ساختی تا توانیستی امروز یک دگروال موفق باشی پدر جان شاید فردا این شغل برایت نماند چون اگر طالب بیاید شاید این شغل برایت نماند اما این را هم فقط خدا میداند که شاید از این شغل کرده هم یک روز خوب تر و عالی ترش را بدست بیاری چون هنوز هم قناعت نداری و تلاش داری پدر پدر جان آینده وقاص هم در دست همان خدای است که ترا از مدیر به دگروال رساند پدر جان وقاص من هم حالی محصل است و مثل خودت تلاش و پشتکار دارد شاید یک روز از این گوینده گی به جای برسد که همه به او گوینده گی بکند مردم بابت مشکلات خود به او بگوید چون او یک وکیل میشود
پدر یک چیز را برایت میگویم امروز دقیقٱ یک سال و دو ماه و چهارده روز میشود که من پسری را بنام وقاص دوست دارم همان پسری غریب بی کس بچه شاروال که به نام نیک خواستگارم شد نه که مثل سگ صفت ها استفاده ام کرده در سرک منداختم این کار را نکرد با وجودیکه بسیار اندکی معاش کم میگیرد اما باز هم هروز صرف کرایه موتر میکند و مادر خود را خانه ما میرساند تا از من از عشق خود خواستگاری بکند پدر میشرمم که این گپ را میگویم اما اما پدر جان من وقاص را دوست داشتم وقاص یک گانه مرد زنده گیم و قهرمان زنده گیم بود بعداز مرگم لطفٱ به او غرض نداشته باشین شرمندتان پدر جان دختر رنج دیدی تان پریگک تان خدا نگهدار
مادر پری ؛ چی شده پدر آرمان جان
دگروال ؛ مسکا
مادر پری ؛ بلی دگروال صاحب
دگروال ؛ پریگک ما این پسر را دوست داشته که بخاطرش رگ های دست خود را قط کرده
مادر پری ؛ چی میگی او مردکه
دگروال ؛ اما بیبی دختر ما اتا زبان باز نکرد در مقابل ما به دختر ما و به او پسر افتخار میکنم که این گونه عشق با شخصیت با وقار و با غیرت اینا داشتن هر وقت دخترم به هوش بیاید خودم پرگک خود را به این پسر میتم وعده است
امید به هوش آمدن دخترم هنوز هم در قلبم است مسکا
#نویسنده: بانو سلطانی
#قسمت: چهارم
پری ؛ وقتی مادرم گفت خواستگار های جدیدت خیلی خوشحال شدم گفتم ای بار مادر جان نجات پیدا کردین من همینا را قبول میکنم
مادر پری ؛ هلو در کدام چرت هستی
پری ؛ هیچ مادر جان
وقاص ؛ امروز پشت بهترین عشق دنیا خواستگاری رفته بودیم خیلی خوشحال هستم
پری ؛ از آمدن رفتن مادر وقاص امروز ۲ ماه و ۱۴ روز میشود اصلٱ پدرم رگ انسانیت رگ دل سوزی ندارد هر بار که میاین هی جواب میته اما وقاص من منصرف نمیشود امروز خیلی غمگین هستم پوهنتون را رها کردم میل به درس خواندن نداشتم رنج غمم زیاد شده هر جای که میروم دنیا سرم شب تاریک بیش نیست اشتها ندارم شب ها خواب ندارم وقاصم خیلی رنج میکشه مادرم اصلٱ فامیل وقاص را خوش ندارد پدرم خو به فامیل وقاص اهمیت نمیته میگه غریب هستن مردم چی میگه که دختر دگروال بچه شاروال را گرفته
من دگه خسته شدیم امروز یک نامه برای پدرم نوشته کردم و خودم .......
دگروال ؛ داکتر صاحب دخترم چطور است
داکتر ؛ دگروال صاحب حالت پریسا خانم وخیم است امشب اگر زنده ماند خو خوب اگر نی خوب دگروال صاحب فقط دعا کنین
برادر پری آرمان ؛ پدر این برای شماست از اطاق خواهرم پیدایش کردم
دگروال ؛ بتی پسرم وقتی نامه را گرفتم از دست آرمان دستای خون پر خون پریگکم تمام لباس و دستانم را خونی کرده بود و لرزان لرزان به خواندش شروع کردم که دخترک شرمندوک من چنین نوشته بود
نامه پری ؛ پدر
پدر جان پدر عزیزم پدر قهرمانم از شرم حیران هستم چقسم این نامه را بنویسم واقعٱ میشرمم اما میفهمم وقتی این نامه به دست شما برسد من دگه زنده نیستم که بشرمم اما مرا ببخش
پدر جان وقتی تو همرای مادرم عروسی کرده بودی محصل بودی وقتی پدر بزرگم شما را از خانه جدا کرده بود مادرم را گرفته به یک حویلی گیلی که یک اطاق داشت کوچ رفته بودین و ماه ۱۰۰۰ کرایه میدادین خودت این قصه را برای ما کرده بودی پدر جان خوب میتانیستی که در یک تعمیر قیمتی بروی و زنده گی خوب تو و مادرم داشته باشین اما چون پول نداشتی این کار را نمیتوانیستی انجام بتی اووف پدر پدر جان اما وقتی پوهنتون را تمام کردی خیلی تلاش کردی تا در یک مکتب خصوصی مدیر شدی اما قناعت نکردی تلاشت را بیشتر ساختی تا توانیستی امروز یک دگروال موفق باشی پدر جان شاید فردا این شغل برایت نماند چون اگر طالب بیاید شاید این شغل برایت نماند اما این را هم فقط خدا میداند که شاید از این شغل کرده هم یک روز خوب تر و عالی ترش را بدست بیاری چون هنوز هم قناعت نداری و تلاش داری پدر پدر جان آینده وقاص هم در دست همان خدای است که ترا از مدیر به دگروال رساند پدر جان وقاص من هم حالی محصل است و مثل خودت تلاش و پشتکار دارد شاید یک روز از این گوینده گی به جای برسد که همه به او گوینده گی بکند مردم بابت مشکلات خود به او بگوید چون او یک وکیل میشود
پدر یک چیز را برایت میگویم امروز دقیقٱ یک سال و دو ماه و چهارده روز میشود که من پسری را بنام وقاص دوست دارم همان پسری غریب بی کس بچه شاروال که به نام نیک خواستگارم شد نه که مثل سگ صفت ها استفاده ام کرده در سرک منداختم این کار را نکرد با وجودیکه بسیار اندکی معاش کم میگیرد اما باز هم هروز صرف کرایه موتر میکند و مادر خود را خانه ما میرساند تا از من از عشق خود خواستگاری بکند پدر میشرمم که این گپ را میگویم اما اما پدر جان من وقاص را دوست داشتم وقاص یک گانه مرد زنده گیم و قهرمان زنده گیم بود بعداز مرگم لطفٱ به او غرض نداشته باشین شرمندتان پدر جان دختر رنج دیدی تان پریگک تان خدا نگهدار
مادر پری ؛ چی شده پدر آرمان جان
دگروال ؛ مسکا
مادر پری ؛ بلی دگروال صاحب
دگروال ؛ پریگک ما این پسر را دوست داشته که بخاطرش رگ های دست خود را قط کرده
مادر پری ؛ چی میگی او مردکه
دگروال ؛ اما بیبی دختر ما اتا زبان باز نکرد در مقابل ما به دختر ما و به او پسر افتخار میکنم که این گونه عشق با شخصیت با وقار و با غیرت اینا داشتن هر وقت دخترم به هوش بیاید خودم پرگک خود را به این پسر میتم وعده است
امید به هوش آمدن دخترم هنوز هم در قلبم است مسکا