چرا کتاب مقدس کافی نیست؟
ممکن است این سؤال به ذهن خوانندگان خطور کند که چرا همه مسیحیان
کتاب مقدس را ستون ایمان و عمل خود قرار نمی دهند؟ چرا کلیساهاي سنتی (کاتولیک، ارتودکس، و غیره) به
سنت و اجماع مراجعه می کنند؟ مگر کتاب مقدس کافی نیست؟
پاسخ این سؤالات را باید در ماهیت کتاب مقدس جستجو کرد. بهترین توصیفی که می توان از کتاب مقدس به
دست داد این است که بگوییم آن یک ”کتابخانه“ است در باره امور روحانی. فرض کنید وارد کتابخانه اي می شوید
که فقط به ایران شناسی اختصاص دارد. در این کتابخانه آثاري در زمینه همه مسائل مربوط به ایران یافت می شود،
تاریخ، جغرافیا، ادبیات، فرهنگ و آداب و رسوم و غیره.
کتاب مقدس نیز کتابخانه اي است در باره امور الهی و روحانی که تحت الهام روح القدس نوشته شده است. حدود
40 در صد مطالب کتاب مقدس اختصاص دارد به روایات تاریخی (کتاب هاي تاریخی عهدعتیق و عهدجدید).
مقداري از آن شریعت موسی است. مقداري نیایشهاي انسان به خدا است. بخشی به حکمت اختصاص دارد. مقداري
نبوت است (پیغامهاي تسلی و هشدار، و نیز پیشگویی ها). مقداري نیز رسالاتی است به منظور رفع مشکلات
کلیساي اولیه و پاسخ به سؤالات آن.
به عبارت دقیق تر، کتاب مقدس کتاب اصول اعتقادات نیست؛ اعتقادات در آن به صورت پراکنده آمده است، نه به
شکلی نظام مند، مدون، و سیستماتیک. اگر قرار باشد از کتاب مقدس اصولی براي اعتقاد و عمل استخراج کنیم، لازم
است تمام مطالب آن را از حفظ دانیم، از زبانهاي اصلی آن و علم تفسیر آگاهی داشته باشیم، و تاریخ کلیسا را نیز
بدانیم. این کار نیاز به یک دانشمند دارد. براي مثال، اگر بخواهیم تعلیم کتاب مقدس در باره زمان هاي آخر را
بدانیم، باید تمام آیات یا بخشهایی را که در کتاب مقدس در این زمینه آمده گردآوري کنیم، آنها را با هم مقایسه
نماییم، و بعد دست به نتیجه گیري بزنیم. با این حال، حتی این کار نیز ممکن است نتیجه بخش نباشد، به این معنی
که هر دانشمندي ممکن است به نتیجه متفاوتی برسد. به همین دلیل است که میان فرقه هاي مختلف مذهب
پروتستان در زمینه امور آخر اختلاف نظر وجود دارد. همین امر در مورد آموزه نجات، روش تعمید، مفهوم عشاء
ربانی، و خصوصاً شیوه اداره کلیسا صدق می کند. همین مسائل است که باعث جدایی کلیساهاي پروتستان از
یکدیگر شده است. مارتین لوتر، پیشگام نهضت پروتستان، ژان کالون، بنیانگذاران کلیساي باپتیست، پایه گذاران
کلیساي انگلیکن (اسقفی) و غیره، هر یک برداشت خاص خود را در خصوص این مسائل داشتند.
به همین دلیل است که در مذهب پروتستان پدیده اي داریم به نام ”الهیات سیستماتیک“. علما و بزرگان
کلیساهاي مختلف مذهب پروتستان، بر اساس برداشت خاص خود، اصول اعتقادي و عملی را به شکلی خاص تدوین
و منظم می کنند و آن را در کتابی منتشر می کنند. تا کنون سه کتاب الهیات سیستماتیک به زبان فارسی ترجمه
شده است: الهیات مسیحی به قلم تیسن، خلاصه اصول اعتقادات مسیحی به قلم لوئیس برکوف، و آموزه هاي
که « تعلیمات دینی کلیساي کاتولیک 4 » مسیحیت به قلم میلارد اریکسون. کلیساي کاتولیک نیز کتابی دارد به نام
تمامی اصول عقیدتی، آیینی، و عبادي این کلیسا در آن آمده است. امروزه، مسیحیان از هر فرقه اي که باشند،
می توانند به کتاب الهیات سیسماتیک خود مراجعه کنند تا ببینند علمایشان نکات پراکنده کتاب مقدس را چگونه به
شکل منظم و مدون (سیستماتیک) در کنار هم قرار داده اند تا یک اصل اعتقادي مشخص و معین ارائه دهند.
اما علت چنین برداشتهاي متفاوت را باید در ماهیت کتاب مقدس جستجو کرد. کتاب مقدس کتاب اصول
اعتقادات مدون و نظام مند نیست. اولاً تعلیم آن در خصوص موضوعی واحد به صورت پراکنده آمده است. ثانیاً گاه
همین مطالب نیز جامع و مانع نیست. ثالثاً این مطالب در چارچوب خاصی و به منظور خاصی نوشته شده اند. براي
مثال، همه این نکات در باره همین موضوع زمان هاي آخر صدق می کند. اگر ما امروز اشاره اي به ربودن شدن
ایمانداران را در رساله اول تسالونیکیان داریم، علتش این نیست که پولس می خواست تعلیمی نظام مند و مدون به
مؤمنین این کلیسا بدهد. هدفش این بود که با اشاره اي مختصر به بازگشت مسیح و ربودن شدن کلیسا، ایماندارانی
را که در اثر مرگ عزیزانشان غمگین و دلسرد شده بودند تسلی بدهد و دلگرم سازد. امروزه، کسانی که کتاب الهیات
سیستماتیک می نویسند بر اساس اصول تفسیري که به کار می برند، برداشت خاصی از این مطلب به دست می دهند.
نمونه دیگر، روش تعمید است. دریافت تعمید یک حکم است، اما حکمی صریح در باره روش تعمید نیامده است.
فقط گفته شده که در روزگار یحیی و مسیح، مؤمنین در آب فرو می رفتند. یعنی تنها یک الگو در زمینه روش
تعمید داده شده است. بعضی از علما این الگو را واجب و لازم الاجرا می دانند (که این یکی از رویکردهاي تفسیري
است)، بعضی دیگر نیز آن را تنها یک الگو براي آن روزگار تلقی می کنند. از این رو، کلیساهاي مختلف پروتستان
#simon
ممکن است این سؤال به ذهن خوانندگان خطور کند که چرا همه مسیحیان
کتاب مقدس را ستون ایمان و عمل خود قرار نمی دهند؟ چرا کلیساهاي سنتی (کاتولیک، ارتودکس، و غیره) به
سنت و اجماع مراجعه می کنند؟ مگر کتاب مقدس کافی نیست؟
پاسخ این سؤالات را باید در ماهیت کتاب مقدس جستجو کرد. بهترین توصیفی که می توان از کتاب مقدس به
دست داد این است که بگوییم آن یک ”کتابخانه“ است در باره امور روحانی. فرض کنید وارد کتابخانه اي می شوید
که فقط به ایران شناسی اختصاص دارد. در این کتابخانه آثاري در زمینه همه مسائل مربوط به ایران یافت می شود،
تاریخ، جغرافیا، ادبیات، فرهنگ و آداب و رسوم و غیره.
کتاب مقدس نیز کتابخانه اي است در باره امور الهی و روحانی که تحت الهام روح القدس نوشته شده است. حدود
40 در صد مطالب کتاب مقدس اختصاص دارد به روایات تاریخی (کتاب هاي تاریخی عهدعتیق و عهدجدید).
مقداري از آن شریعت موسی است. مقداري نیایشهاي انسان به خدا است. بخشی به حکمت اختصاص دارد. مقداري
نبوت است (پیغامهاي تسلی و هشدار، و نیز پیشگویی ها). مقداري نیز رسالاتی است به منظور رفع مشکلات
کلیساي اولیه و پاسخ به سؤالات آن.
به عبارت دقیق تر، کتاب مقدس کتاب اصول اعتقادات نیست؛ اعتقادات در آن به صورت پراکنده آمده است، نه به
شکلی نظام مند، مدون، و سیستماتیک. اگر قرار باشد از کتاب مقدس اصولی براي اعتقاد و عمل استخراج کنیم، لازم
است تمام مطالب آن را از حفظ دانیم، از زبانهاي اصلی آن و علم تفسیر آگاهی داشته باشیم، و تاریخ کلیسا را نیز
بدانیم. این کار نیاز به یک دانشمند دارد. براي مثال، اگر بخواهیم تعلیم کتاب مقدس در باره زمان هاي آخر را
بدانیم، باید تمام آیات یا بخشهایی را که در کتاب مقدس در این زمینه آمده گردآوري کنیم، آنها را با هم مقایسه
نماییم، و بعد دست به نتیجه گیري بزنیم. با این حال، حتی این کار نیز ممکن است نتیجه بخش نباشد، به این معنی
که هر دانشمندي ممکن است به نتیجه متفاوتی برسد. به همین دلیل است که میان فرقه هاي مختلف مذهب
پروتستان در زمینه امور آخر اختلاف نظر وجود دارد. همین امر در مورد آموزه نجات، روش تعمید، مفهوم عشاء
ربانی، و خصوصاً شیوه اداره کلیسا صدق می کند. همین مسائل است که باعث جدایی کلیساهاي پروتستان از
یکدیگر شده است. مارتین لوتر، پیشگام نهضت پروتستان، ژان کالون، بنیانگذاران کلیساي باپتیست، پایه گذاران
کلیساي انگلیکن (اسقفی) و غیره، هر یک برداشت خاص خود را در خصوص این مسائل داشتند.
به همین دلیل است که در مذهب پروتستان پدیده اي داریم به نام ”الهیات سیستماتیک“. علما و بزرگان
کلیساهاي مختلف مذهب پروتستان، بر اساس برداشت خاص خود، اصول اعتقادي و عملی را به شکلی خاص تدوین
و منظم می کنند و آن را در کتابی منتشر می کنند. تا کنون سه کتاب الهیات سیستماتیک به زبان فارسی ترجمه
شده است: الهیات مسیحی به قلم تیسن، خلاصه اصول اعتقادات مسیحی به قلم لوئیس برکوف، و آموزه هاي
که « تعلیمات دینی کلیساي کاتولیک 4 » مسیحیت به قلم میلارد اریکسون. کلیساي کاتولیک نیز کتابی دارد به نام
تمامی اصول عقیدتی، آیینی، و عبادي این کلیسا در آن آمده است. امروزه، مسیحیان از هر فرقه اي که باشند،
می توانند به کتاب الهیات سیسماتیک خود مراجعه کنند تا ببینند علمایشان نکات پراکنده کتاب مقدس را چگونه به
شکل منظم و مدون (سیستماتیک) در کنار هم قرار داده اند تا یک اصل اعتقادي مشخص و معین ارائه دهند.
اما علت چنین برداشتهاي متفاوت را باید در ماهیت کتاب مقدس جستجو کرد. کتاب مقدس کتاب اصول
اعتقادات مدون و نظام مند نیست. اولاً تعلیم آن در خصوص موضوعی واحد به صورت پراکنده آمده است. ثانیاً گاه
همین مطالب نیز جامع و مانع نیست. ثالثاً این مطالب در چارچوب خاصی و به منظور خاصی نوشته شده اند. براي
مثال، همه این نکات در باره همین موضوع زمان هاي آخر صدق می کند. اگر ما امروز اشاره اي به ربودن شدن
ایمانداران را در رساله اول تسالونیکیان داریم، علتش این نیست که پولس می خواست تعلیمی نظام مند و مدون به
مؤمنین این کلیسا بدهد. هدفش این بود که با اشاره اي مختصر به بازگشت مسیح و ربودن شدن کلیسا، ایماندارانی
را که در اثر مرگ عزیزانشان غمگین و دلسرد شده بودند تسلی بدهد و دلگرم سازد. امروزه، کسانی که کتاب الهیات
سیستماتیک می نویسند بر اساس اصول تفسیري که به کار می برند، برداشت خاصی از این مطلب به دست می دهند.
نمونه دیگر، روش تعمید است. دریافت تعمید یک حکم است، اما حکمی صریح در باره روش تعمید نیامده است.
فقط گفته شده که در روزگار یحیی و مسیح، مؤمنین در آب فرو می رفتند. یعنی تنها یک الگو در زمینه روش
تعمید داده شده است. بعضی از علما این الگو را واجب و لازم الاجرا می دانند (که این یکی از رویکردهاي تفسیري
است)، بعضی دیگر نیز آن را تنها یک الگو براي آن روزگار تلقی می کنند. از این رو، کلیساهاي مختلف پروتستان
#simon