💡سیستمسازی در کسبوکار یعنی:
«کاری کنیم کسبوکار برای انجام درست کارها، کمتر به حافظه، حضور و تصمیمهای لحظهای مدیر وابسته باشد.»به زبان سادهتر:
اگر وقتی شما نیستید، کارها متوقف میشوند، افراد مرتب از شما سؤال میکنند، اشتباهات تکرار میشوند، مشتریان تجربه متفاوتی دریافت میکنند و برای هر مسئلهای باید شخصاً تصمیم بگیرید، کسبوکار شما هنوز «سیستم» نشده است.
💡
سیستمسازی یعنی تبدیل کردن «روش انجام کار در ذهن افراد» به «روش مشخص انجام کار در سازمان».مثلاً به جای اینکه مدیر بگوید:
«فلان کار را همیشه اینطوری انجام بده.»
سیستم میگوید:
«این کار یک فرآیند مشخص دارد، مسئول آن مشخص است، مراحل آن مشخص است، خروجی مورد انتظار مشخص است، شاخص اندازهگیری دارد و اگر مشکلی ایجاد شد، روش برخورد با آن هم مشخص است.»
✨
یک کسبوکار سیستمسازیشده معمولاً ۵ ویژگی دارد:کارها قابل تکرارند
مسئولیتها شفافاند
فرآیندها مستندند
عملکرد قابل اندازهگیری است
کسبوکار کمتر به یک فرد خاص وابسته است
☀️نکته مهم این است که سیستمسازی به معنی «کاغذبازی و بروکراسی» نیست.
سیستمسازی خوب باید اتفاقاً کار مدیر و کارکنان را سادهتر کند.
↗️هدف نهایی سیستمسازی این نیست که سازمان را پر از دستورالعمل کنیم. هدف این است که:
«کار درست، توسط فرد درست، در زمان درست، با روش درست و با نتیجه قابل اندازهگیری انجام شود.»از این زاویه، سیستمسازی در واقع انتقال کسبوکار از «مدیریت با حافظه و پیگیری» به «مدیریت با فرآیند و داده» است.
✅شاید مهمترین آزمون سیستمسازی این باشد:«اگر مدیر کسبوکار برای مدتی نباشد، آیا کسبوکار میتواند همچنان درست کار کند؟»
اگر پاسخ «بله» باشد، شما در حال ساختن یک کسبوکار سیستماتیک هستید.
اگر پاسخ «نه» باشد، احتمالاً شما هنوز صاحب یک «شغل بزرگ» هستید، نه یک «کسبوکار سیستمسازیشده».
https://t.me/Saamer_ir