صبحی میآید که دیگر نیستم،بوی نان گرم،عطر مربا هویج.. نسیم سرد پاییزی عطر بوی درختان و برگ ها صدای پای بچه های که در حال دویدن به سمت مدرسه هستند…خورشید نورانی و شهری پر از جنب و جوش ،بعداظهر های طلایی و قدم زدن های طولانی در ساحل و پارک و جنگل فکر کردن های مداوم استرس های امتحانات…دوستی های نایاب…چایی های گرم و دلچسب …ساندویچ کثیف های که هیچ وقت دیگر نمیتوانم آنها را تجربه کنم…….عمر خیلی گذر است و من تا الان فقط ۲۴ تا بهار،۲۴ تا تابستان ،۲۴ تا پاییز و زمستان را دیدم و هیچ گاه بهشون توجهی نکردم!!
آنقدر درگیر مسائل جزئی این دنیا شدهام که انگاری ابدی هستیم در حالی هیچ کدام از روز ها را زندگی نکردهام..به صدای باران…به آواز پرندگان گوش ندادهام،به رشد گیاهان خروشیدن رود ها را ننگریستم…چایی را از ته دل ننوشیدهام و با دوستی بدون ترس صحبت نکردهام..
آنقدر درگیر مسائل جزئی این دنیا شدهام که انگاری ابدی هستیم در حالی هیچ کدام از روز ها را زندگی نکردهام..به صدای باران…به آواز پرندگان گوش ندادهام،به رشد گیاهان خروشیدن رود ها را ننگریستم…چایی را از ته دل ننوشیدهام و با دوستی بدون ترس صحبت نکردهام..