_یک آه ، سکوت ، واژه ، عبارت ، سروصدا ، دست ، کلیت مدل تو ، چهره‌اش ، هنگام خواب ، در حال حرکت ، از نیم‌رخ ، تمام‌رخ ، چشم اندازی وسیع ، فضایی محدود... همه چیز دقیقا در جای خودش : تنها منابع و امکانات تو.

_مدت ها بعد خواهی دانست که آیا فیلم تو ارزش سلسله‌تلاش‌هایی را که صرف آن کرده ای داشته‌ است یا نه.

_ آینده‌ی سینماتوگرافی به نسل جدیدی از جوانان تنهایی تعلق دارد که آخرین سکه‌ی جیبشان را صرف فیلمبرداری از فیلم‌ها می‌کنند و به خود اجازه نمی‌دهند در روزمرگیِ مادیِ این حرفه گرفتار شوند.

_تازگی نه اصالت است نه تجدد.

_سابق بر این، مذهبِ زیبایی و والایی موضوع. امروزه همان خواست‌های اصیل: زدودن خود از دستمایه و رآلیسم و خروج از تقلید عوامانه‌ی طبیعت. ولی والایی به تکنیک معطوف شده است... سینما نه این است نه آن . سینما نمی‌تواند تکنیک (فیلمبرداری ) یا بازیگران را (که از آن‌ها بدان‌گونه که هستند تقلید می‌کند) والا جلوه دهد . نه مطلقاً رآلیستی‌است ، چون تآتری و قراردادی‌ست. نه مطلقاً تآتری و قراردادی‌‌است ، چون رآلیستی است.

_فیلم تو از زیبایی، یا اندوه، یا آن‌چه خودت داری برخوردار خواهد بود، همان چیزی که آدم در شهر ، در روستا ، یا در خانه ای پیدا می‌کند ، و نه در زیبایی،اندوه، یا چیز دیگری که آدم در عکسِ یک شهر، روستا، یا خانه پیدا می‌کند.

_تصویر . بازتاب و بازتاب‌دهنده، انباشتگر و هدایت‌کننده.

-یادداشت‌هایی در باب سینماتوگرافی
روبر برسون