حروف از دم فرو بستن
حروف از غم
فرو مردن
حروف از شعر
از بودن...

و نوری که نمی‌میرد
در اضلاع حضور تن
و تن‌هایی که می‌میرند
هزاران بار
پیش از تا ابد مردن...

صدا از راز بیزار است
نگاه از چشم می‌سوزد
زبان از زخم می‌جوشد
و خون از باطنِ شلّاق
حروف از بند
از زندان...

حروف از لحظه
از تصویر
از انبوه تقابل‌ها
از افعال و تقارن‌ها
نمایش از حروف
از شعر
که از آغاز تا ختمش
خموشی می‌وزد امّآ
صحنه خالی نیست...

-سرو
برای استاد پورآذری

"نمایش تمام می‌شود و حقیقت عریان می‌گردد"