سلنوفیل ؛


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


@Selenophlil_bot

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


Video is unavailable for watching
Show in Telegram


بچه‌ها تو چنلای همه‌تون هستم فقط خسته‌م فوروارد کنم


بااز شروع شد، باازز شروع شد، بااااززز شروع شد.


Forward from: !! 𝘪𝘯𝘬𝘸𝘦𝘭𝘭 𝘪𝘯 𝘫𝘰𝘶𝘳𝘯𝘢𝘭๑🩰᭡
وای کیرم تو خودتونو سلبریتی تخمیتون


Forward from: the night train🎄
کیرم تو این نت وصل کردنتون.


سلام بچه‌های نازم😭


تا ابد سگتم تلگرام💆🏻‍♀


Forward from: تَهَوع
یک لحظه وصل شده‌م و فقط می‌‌خوام بنویسم زن، زندگی، آزادی
برای همیشه.


شما هم هربار یادتون میاد واقعا دیگه نفس نمی‌کشه و وجود نداره خوشحال می‌شید؟💆🏽‍♀️


آخوندها از کلمه می‌ترسند، از هنر می‌ترسند، از شادی مردم می‌ترسند.
چون آخوند با گریه زنده است و ما با خنده.
فریدون فرخزاد


زیبا شدیم


فدای سرتون برید امتحان بعدی‌تون رو بخونید😭


خوب بود امتحاناتون؟


واقعا پشمام ریخته، انگار همه دست به دست هم دادن کلهٔ تورو خراب کنن، وگرنه مگه میشه این همه ادم بی سواد😭


شما هکسره‌ت رو یاد بگیر نویدجان.


در آخر هم این نظر شخصیِ بنده‌ست ممکنه باب میل خیلی‌هاتون نباشه🩶


انسان‌ها رو به دو دسته تقسیم می‌کنیم: سفید یا سیاه، دوست یا دشمن، قهرمان یا مقصر و این چرخه همین‌طوری ادامه‌ پیدا می‌کنه تا وقتی که یاد بگیریم هیچ‌کس قرار نیست بارِ جامعه رو به تنهایی به دوش بکشه.
هر بار با اسمی تازه، ضیا، شایع، شروین و این روزا هم ترانه.
از یک نفر چهره‌ی اخلاقیِ بی‌خطا می‌سازیم، یعنی جایی بالاتر از انسان، جایی که دیگه حق لغزیدن نداره.
جامعه‌ای هستیم که مسئولیت فردی خودمون رو نمی‌پذیریم پس یک نفر رو مسئول می‌کنیم و می‌گیم تو اعتراض کن، تو تاوان بده، تو اخلاق رو رعایت کن‌.
بعد ما تماشا می‌کنیم و تحسین می‌کنیم.
لازمه یک‌جا اون فرد بلغزه تا همه‌ی ما طلب‌کار شیم.
چرا اینو گفتی؟ چرا اونو نگفتی؟ چرا به اندازه‌ی شخصیت خیالی‌ای که ما ساختیم شجاع نبودی؟
بلد نیستیم انسان‌ها رو انسان ببینیم چون ما رو یاد خودمون می‌ندازن. ناتوان، ترسیده و متناقض.
ما این چرخه رو بارها و بارها تکرار کردیم و خواهیم کرد.
بازیگر، مجری، خواننده و هر کسی که لحظه‌ای بار امیدی که خودمون جرئت حملش رو نداشتیم، روی دوشش انداختیم.


ما نسبت به آدم‌های دور و برمون خیلی افراطی هستیم، یا بت می‌سازیم یا نفرت‌پراکنی می‌کنیم. حد وسط نداریم.
انقدر یک نفر رو بالا می‌بریم که انسان بودن از روی دوشش برداشته میشه و تبدیل به نماد میشه و بعد همون نماد رو با همان شدتی که بهش دادیم می‌کوبیم.
این بالا بردن اغلب از آگاهی نمیاد، از نیازمون میاد.
ما مدام ناکام موندیم و به هر شکلی دنبال امید می‌گردیم یا بهتره بگم دنبال کسی می‌گردیم که به اون شخص امید داشته باشیم.
وقتی اون شخص حتی ذره‌ای نقشِ خیالی و ابرقهرمانی‌ای که براش نوشتیم خارج میشه خشم‌مون فوران می‌کنه، نه چون خطا کرده صرفا به این خاطر که به ما یادآوری کرده که نجات‌دهنده‌ای در کار نیست.
اصلا مهم نیست راجع به ترانه علیدوستی صحبت می‌کنیم یا شایع.
مسئله اینه که ما می‌خوایم تمام ضعف تاریخی، سیاسی و روانی‌مون رو با یک بدن برطرف کنیم و همه‌ی ناکامی‌هامون رو روی شونه‌هاش بذاریم.
ما بلد نیستیم کسی رو نقد کنیم پس رسما اون شخص رو می‌‌دَریم.
بلد نیستیم تحلیل کنیم، پس شخصیت‌کشی می‌کنیم. چون قضاوت برای ما راحت‌ترین کاره.
ما یا آدم‌ها رو قدیس می‌بینیم یا خائن.
پذیرش اینکه انسان‌ها اشتباه می‌کنن، تغییر می‌کنن و لزوما نماینده‌ی ما نیستن خیلی سخته و ما کارهای سخت رو دوست نداریم.


ببینین کی بعد از دوازده سال تحصیل هنوزم شب امتحانیه.


💸

20 last posts shown.

333

subscribers
Channel statistics