جناب چوبک جایی نوشته؛
[ جای زیست و گریز نبود. فرار از منجلاب نبود. آنها با یک محکومیت دستهجمعی در سردی و بیگانگی و تنهایی و سرگشتگی و چشم به راهی برای خودشان می پلکیدند. ] و حقیقتا اندر احوال ما..
[ جای زیست و گریز نبود. فرار از منجلاب نبود. آنها با یک محکومیت دستهجمعی در سردی و بیگانگی و تنهایی و سرگشتگی و چشم به راهی برای خودشان می پلکیدند. ] و حقیقتا اندر احوال ما..