سلام به همه عزیزان دلم ادوارد هستم ❤️
امیدوارم حالتون خوبه خوب باشه ..
دو ، سه روزی نبودم و شاید خیلی‌هاتون دلیل این غیبت رو نمی‌دونستین ...
موضوع اینه که ؛
زندگی گاهی دستشو می‌ذاره رو شونه‌مون و یادمون می‌ندازه که حتی ساده‌ترین لحظه‌هاش هم ، نعمتن ، حتی همون دم و بازدمی که خیلی وقتا قدرشو نمی‌دونیم ...
من این مدت ، سفری داشتم به لب مرزِ امید و ناامیدی ، جایی که قلبم برای چند لحظه باید به دست پزشکا و دعای شماها سپرده می‌شد ..
مجبور شدم عمل قلب باز انجام بدم و یه «دستگاه پیس میکر » یا همون باتری مهمون قلبم شد ...
هرچی از لحظه‌های قبل و بعدش بگم کم گفتم؛ ترس ، هیجان ، امید ، اشک ، دعا
اما یه چیز وسط همه اینا مثل نور ، مثل محبت مادری ، همیشه همراهم بود : دعای شما عزیزان🌹
توی اون لحظه‌های سخت و نفس‌گیر ، فقط یه چیز محکم نگهم داشت و اون هم دوست داشتن شماها و دعاهایی بود که دوستان واقعی ، نه از سر عادت بلکه از عمق دل ، برام کردن.
اینکه حتی وقتی نبودم ، یاد من تو دلاتون بود ، برام بالاترین دارایی دنیاست ..
قدر دلتنگیاتونو ، مهربونیاتونو ، پیام هاتونو و دعاهای قشنگتون می‌دونم ...
و شاید هیچ‌وقت با کلمه حق مطلب رو ادا نکنم ، اما همین که الان دارم دوباره با شما حرف می‌زنم ، یعنی قلبم هنوز با عشق شما می‌تپه.
امروز که دارم این پیام رو می‌نویسم ، دلم پر از امید و شکرگزاریه ..
باور کنید هر ثانیه ، هر لحظه نبودنم توی این فضا ، دلم برای تک تک شما تنگ شد.
این دو سه روز اخیر سخت بود اما بی‌اغراق ، حضور و انرژی مثبت شماها ، از پشت صفحه‌ها ، باعث شد دوباره با قلبی قوی‌تر و دلگرم‌تر برگردم.
از همه شما ، از صبوری‌تون ، از مهرتون ، از اینکه بودن من رو ارزشمند دونستید و حتی نبودنم رو حس کردید ، ممنونم .
امیدوارم از این به بعد بتونم بابرکت و پرانرژی‌تر از قبل ، فعالیت کانال رو ادامه بدم و کنار هم حال خوب بسازیم.
اگه باعث نگرانی یا دلتنگیتون شدم ، از همه‌تون عذر می‌خوام و قول می‌دم این انرژی جدید و شکرگزاری رو توی تک‌تک لحظه‌های کانال بذارم و براتون سهمی از شادی و امید باشم.
این فقط یک شروع دوباره‌ست ..
به امید قلب‌هایی که به هم انرژی و نور میدن ✨
دوست‌تون دارم، از ته قلبم.
[ارادتمند همتون ادوارد]
امیدوارم حالتون خوبه خوب باشه ..
دو ، سه روزی نبودم و شاید خیلی‌هاتون دلیل این غیبت رو نمی‌دونستین ...
موضوع اینه که ؛
زندگی گاهی دستشو می‌ذاره رو شونه‌مون و یادمون می‌ندازه که حتی ساده‌ترین لحظه‌هاش هم ، نعمتن ، حتی همون دم و بازدمی که خیلی وقتا قدرشو نمی‌دونیم ...
من این مدت ، سفری داشتم به لب مرزِ امید و ناامیدی ، جایی که قلبم برای چند لحظه باید به دست پزشکا و دعای شماها سپرده می‌شد ..
مجبور شدم عمل قلب باز انجام بدم و یه «دستگاه پیس میکر » یا همون باتری مهمون قلبم شد ...
هرچی از لحظه‌های قبل و بعدش بگم کم گفتم؛ ترس ، هیجان ، امید ، اشک ، دعا
اما یه چیز وسط همه اینا مثل نور ، مثل محبت مادری ، همیشه همراهم بود : دعای شما عزیزان🌹
توی اون لحظه‌های سخت و نفس‌گیر ، فقط یه چیز محکم نگهم داشت و اون هم دوست داشتن شماها و دعاهایی بود که دوستان واقعی ، نه از سر عادت بلکه از عمق دل ، برام کردن.
اینکه حتی وقتی نبودم ، یاد من تو دلاتون بود ، برام بالاترین دارایی دنیاست ..
قدر دلتنگیاتونو ، مهربونیاتونو ، پیام هاتونو و دعاهای قشنگتون می‌دونم ...
و شاید هیچ‌وقت با کلمه حق مطلب رو ادا نکنم ، اما همین که الان دارم دوباره با شما حرف می‌زنم ، یعنی قلبم هنوز با عشق شما می‌تپه.
امروز که دارم این پیام رو می‌نویسم ، دلم پر از امید و شکرگزاریه ..
باور کنید هر ثانیه ، هر لحظه نبودنم توی این فضا ، دلم برای تک تک شما تنگ شد.
این دو سه روز اخیر سخت بود اما بی‌اغراق ، حضور و انرژی مثبت شماها ، از پشت صفحه‌ها ، باعث شد دوباره با قلبی قوی‌تر و دلگرم‌تر برگردم.
از همه شما ، از صبوری‌تون ، از مهرتون ، از اینکه بودن من رو ارزشمند دونستید و حتی نبودنم رو حس کردید ، ممنونم .
امیدوارم از این به بعد بتونم بابرکت و پرانرژی‌تر از قبل ، فعالیت کانال رو ادامه بدم و کنار هم حال خوب بسازیم.
اگه باعث نگرانی یا دلتنگیتون شدم ، از همه‌تون عذر می‌خوام و قول می‌دم این انرژی جدید و شکرگزاری رو توی تک‌تک لحظه‌های کانال بذارم و براتون سهمی از شادی و امید باشم.
این فقط یک شروع دوباره‌ست ..
به امید قلب‌هایی که به هم انرژی و نور میدن ✨
دوست‌تون دارم، از ته قلبم.
[ارادتمند همتون ادوارد]