نمی دونم شایدم بزرگسالی اینطوریه که دیگه بابا نمیگه کی اذیتت کرده برم بزنمش. یا مامان مثل قبل لوست نمیکنه بگه فسقلی من. یا خواهرت برات خوراکی مورد علاقتو از مدرسه اش نمیخره. یا دوستات دیگه نمیان باهم تاب بازی کنید. یا دیگه نمیتونی همه ی پولاتو خرج اسباب بازی و کتاب داستان بکنی. یا باید کنار درس خوندن، کارم بکنی و کم نیاری. یا هم بزرگسالی اینطوریه که هیچی مثل قبل نیست. و نمیشه.