TGStat
TGStat
Type to search
Advanced channel search
  • flag English
    Site language
    flag Russian flag English flag Uzbek
  • Sign In
  • Catalog
    Channels and groups catalog Search for channels
    Add a channel/group
  • Ratings
    Rating of channels Rating of groups Posts rating
    Ratings of brands and people
  • Analytics
  • Search by posts
  • Telegram monitoring
طـوبـی و قـلـم♡

21 Dec 2024, 07:21

Open in Telegram Share Report

خانه‌ای تنهایی

هوای سرد و دلگیر، مثل باری سنگین بر دوشم افتاده بود و خیابان‌ها، مانند جانی از پا افتاده، پژواک خستگی روز را در خود داشتند.
تمام روز صدای چکش و بوی چرم رمق مرا گرفته بود.
وقتی درِ خانه را باز کردم، ناخودآگاه انتظار داشتم کسی به استقبالم بیاید، شاید صدای خنده‌ای، شاید گرمی نگاهی. اما خانه در سکوتی سنگین فرو رفته بود. یادم رفته بود که من همیشه تنها بودم. آهی از نهادم برخاست.
با خستگی تمام روی تشک قدیمی‌ام که هر شب دردهایم را در خود جا می‌دهد، نشستم. روزی دیگر به پایان رسید، روزی که تمام وجودم را تحلیل برده بود، عضلاتم تیر می‌کشیدند. بدنم فرسوده‌تر از آن است که تاب بیاورد. دلم می‌خواهد جایی آرام بگیرم، در سکوت... بدون این همه درد و سنگینی.

از صبح تا شام، کفاشی می‌کنم. کاش لااقل خانواده‌ای داشتم تا دلگرمی‌ام می‌شدند، اما انگار این هم از نعمت‌هایی است که خداوند نصیبم نکرده.
کلافه به آشپزخانه رفتم. آب را روی اجاق گذاشتم تا جوش بیاید و خودم به دستشویی رفتم تا دستی به صورتم بزنم، وقتی برگشتم آب جوشیده بود و بخار از آن بلند می‌شد، اما مقداری از آب کم شده بود. با خود غریدم: "این فکرهای سرگردان هم که مثل سایه‌ای دنبال من هستند، حتی نمی‌گذارند دو دقیقه به حال خودم باشم."

هنگام دم کردن بوی خوشِ چای در فضای کوچک آشپزخانه پیچید. لیوانی چای برای خود ریختم، کمی شکر اضافه کردم و همان شد غذای شبم‌. شکمم را که سیر کردم، بدون اینکه سفره را جمع کنم، رفتم سراغ تشکم. در ذهنم گفتم: "دخترم جمع می‌کند." اما دختری در کار نبود.

بستر خوابم هنوز همان‌طور روی اتاق هموار بود، نگاهش کردم و به یاد آوردم که صبح، با عجله و بی‌حوصله‌گی خانه را ترک کرده بودم. انگار زندگی‌ام همیشه همین آشفتگی و ناتمامی است.
پتو را سرم کشيدم. افکار مثل موريانه در ذهنم هجوم آوردند. در میان این همه، نمی‌توانم با آن‌ها هم در ستیز باشم.
"چه می‌شد اگر خانواده داشتم؟ اگر شغلی بهتر داشتم؟ یا حتی جوان‌تر بودم؟ آیا می‌توانستم همه این‌ها را به دست بیاورم؟" جوابش ساده بود: "بله، حتما می‌توانستم. در جوانی آدم قدرت هر کاری را دارد، هر کاری..."

لحظه‌ای چشمانم را بستم و خودم را در کنار زن و فرزندانم تصور کردم. شاد و خوش‌حال، لباس‌های شیک، دستانی تمیز و خانه‌ای کوچک اما گرم. باغچه‌‌ای داشتم که خودم گل‌هایش را آب می‌دادم. لبخند محو روی صورتم نشست.
با این خیال‌‌ها به خواب رفتم، اما ذهنم، که هنوز بیدار بود، مرا به سمت حقیقت تلخی می‌کشاند که نه خانه‌ای گرم، نه باغچه‌ای پرگل و نه دستانی تمیز در انتظارم است.

اما هنوز هم دیر نبود. می‌توانم زندگی را به میل خودم تغییر دهم. آن امید کوچک را در عمق قلبم حس می‌کنم؛ آماده است تا جوانه بزند. باید من قدم اول را بردارم تا درهای گشایش به رویم باز شود.
برای اولین بار بعد از مدت‌ها، حس کردم شاید چیزی در زندگی‌ام تغییر کند. یک گلدان کوچک، شروعی کوچک... اما کافی برای سبز شدن دوباره امید.
²

#طوبی_صالح

28 0 0 11
Catalog
Channels and groups catalog Channels compilations Search for channels Add a channel/group
Ratings
Rating of Telegram channels Rating of Telegram groups Posts rating Ratings of brands and people
API
API statistics Search API of posts API Callback
Our channels
@TGStat @TGStat_Chat @telepulse @TGStatAPI
Read
Академия TGStat Telegram Research 2019 Telegram Research 2021 Telegram Research 2023
Contacts
Справочный центр Support Email Jobs
Miscellaneous
Terms and conditions Privacy policy Public offer
Our bots
@TGStat_Bot @SearcheeBot @TGAlertsBot @tg_analytics_bot @TGStatChatBot