🎓
#بازیگری به شیوه #علمی
دکتر #مسعود_دلخواه
از مجموعه نشستهای بیست و ششمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر در خانه کوچک دانشگاه آزاد هنر و معماری
🎭🎭🎭🎭🎭👇👇👇🎭🎭🎭🎭
دکتر دلخواه در ابتدای این نشست با طرح این سئوال که "اصالت نقش مهمتر است یا اصالت بازیگر؟" میگوید: در دنیا نقاط عطفی در شیوه کار بازیگری اتفاق افتاده است. باید بازیگری را به شیوه علمی تعریف کنیم. آموزشهای بازیگری غیرعلمی به صورت روشمند و روانشناختی نیست. #استانیسلاوسکی اولین کسی بود که مقوله #روانشناسی را وارد بازیگری کرد و به شکل روشمند در کشف نقاط تاریک بازیگری کوشید و #روش را به #سیستم تبدیل کرد و سیستم را تکامل بخشید.
در طول 90 سال گذشته تمام متدهای بازیگری از استانیسلاوسکی الهام گرفتهاند. در روش کلی بازیگری را میتوان به دو قسمت #بازیگری_مستقیم و #غیرمستقیم تعریف کرد. وقتی بازیگر با استفاده از #فاصلهگذاری تماشاگر را به این باور میرساند که شبیهسازی میکند، بازی مستقیم انجام داده مانند آثار #برتولد_برشت. در نقطه مقابل بازیگری غیرمستقیم بازیگر نقش را باور میکند و در آن غرق میشود. در بازیگری مستقیم تکنیک خیلی نقش دارد و به صورت مشخص ارائه میشود.
#آدلر بر این باور بود که وقتی قرار است بازیگر نقشی ایفا کند باید به زیباترین شکل ممکن آن را خلق کند. وی معتقد بود بازیگر زمانی بزرگ میشود که نقشهای بزرگ بازی کند. به همین منظور تمرکز آدلر روی متن و کاراکترهاست و برای وی #حس بازیگر مهم نبود، بلکه
#حس_کاراکتر اهمیت داشت. در حالی که در متد #استراسبرگ بازیگر از ما به ازاء زندگی خود برای نقش استفاده و نقش را در خود حل میکند. بازیگر تا زمانی که پیچیدگیهای نقش را درک نکند نمیتواند آن را به خود نزدیک کند، باید تا حد ممکن شخصیت را شناخت و به وی نزدیک شد. آدلر معتقد بود بازیگر باید مشخصات و اطلاعات مربوط به زندگی شخصیت را پیدا کند تا به آن نزدیک شود. #مارلون_براندو از شاگردان آدلر بود و بازی وی در فیلم "اتوبوسی به نام هوس" نوشته تنسی ویلیامز نشان از این امر داشت، حتی برخی معتقد بودند وی بالاتر از نقشی که نوشته شده بود ظاهر شد."
اگر بازیگر به درک عمیق از زندگی و محیط اطراف خود برسد میتواند ابعاد بیشتر زندگی شخصیت مورد نظر را در نمایش یا فیلم نشان دهد. وقتی بیشتر از نقش خود درک میکند میتواند بزرگتر از نقش شود. براندو با اینکه پیرو #متد اصالت نقش بود، به سمت اصالت بازیگری رفت. از طرفی #رابرت_دنیرو هم که شاگرد آدلر بود، در "گاو خشمگین" نقشی بازی کرد که با شخصیت او فرق داشت، ولی کوشید خود را به نقش نزدیک کند.
وقتی بازیگر خیلی متفاوت با نقش باشد بسیار سخت خواهد بود که خود را به آن شخصیت نزدیک کند، زیرا باید بتواند توانایی این کار را کسب کند. هر چه #روانشناسی و #انسانشناسی بازیگر بیشتر باشد مسلط تر به نقش خواهد بود. خیلی مهم است که بازیگر درکی عمیق از زندگی و موضوعات دیگر داشته باشد. به همین خاطر بازیگران بزرگ متد خاص خود را به مرور پیدا میکنند و در این زمان است که کارگردان دیگر در جزئیات بازی وی دخالت نمی کند.اینکه تا چه حد بازیگر از #تجارب شخصی برای نقش استفاده کند و تا چه حد از #تخیل خود بهره بگیرد مسئلهای مهم در بازیگری است. رابطه #تکنیک و #احساس نیز مهم است. بازیگری بدون تکنیک میسر نیست، چون تکنیک باعث تسلط بازیگر روی بدن، زبان و تخیل میشود و با تکنیک تواناییهای خود را شکوفا میکند. در ایران متأسفانه اکثر بازیگران صادقانه بازی و انرژی بسیاری مصرف میکنند، در حالی که با استفاده از تکنیک میتوانند بازی تأثیرگذارتری داشته باشند.
بازیگری از ابتدا تا امروز یک سیر تکاملی داشته، ولی متد جدید به آن اضافه نشده است. در واقع تمام شیوههای آموزش و اجرای بازیگری با اندکی تفاوت با هم همراه هستند و هدفشان این است که بازیگری کاملتر ارائه شود.🎭
🆔
@uma_theater