یغمای جندقی از کوشندگان سرهنویسی در نثر پارسی بود، تلاشی که شهمرادان رازی آن را نوشتن به «دری ویژه» میخواند و کیکاوس زیاری نامش را «پارسی مطلق» و بهاالدین بغدادکی به آن «نثری از عربیت خالی» میگفتند، طالبوف به آن «فارسی تمیز»، کسروی «زبان پاک» و حکمت «پارسی نغز» مینامیدندش.
«سام گیوراد»
@Xlinguistics
«سام گیوراد»
@Xlinguistics