آدمهايی که بیشتَر از من و تو سرِشان میشود میگویند انسانِ متمدن آن کسی است که در تنهایی احساس تنهایی نکند. تو باید برای خودت یک دنیایِ درونی داشته باشی و تکیهگاههای ثابت روحی و فکری.
یعنی در عینِ حال که در میان مردم زندگی میکنی، خودت را کاملاً از آنها بینیاز بدانی. مردم هیچ به ما نمیدهند که ما خودمان از به دست آوردنش عاجِز باشیم. از مردم، فقط رنج و ناراحتی و سر و صدایِ بیخود نصیب آدم میشود، حتی از پدر و مادر و خانواده.
نامه از فروغ فرخزاد به برادرش فریدون