چیزی درونم نفس هایم را یکی در میان خفه میکند
احساس درد هر روز در نقطه نقطه روحم بیشتر میشود
کدامین لبخند؟
کدامین گناه؟
این اشک ها را چگونه باید شست؟
چشم هایم از باریدن های مکرر خسته اند
کدام آب اشک هایم را در آغوش خواهد کشید؟
گویی چشمه جوشان در بطن من میخروشد
پروردگارا
آدمیان صدایم را در نطفه آتش میزنند
تو بر روی خاکسرش بوسه بزن
بیم آن دارم تو زخم هایم را لمس نکنی
چشم هایم را بوسه نزنی
فریاد مظلوم به گوش ها نرسد
به عرش تو خواهد رسید
تو مرا مینگری
همین برای خاموشی مطلق نشدن جسمم کافیست
ابنر
احساس درد هر روز در نقطه نقطه روحم بیشتر میشود
کدامین لبخند؟
کدامین گناه؟
این اشک ها را چگونه باید شست؟
چشم هایم از باریدن های مکرر خسته اند
کدام آب اشک هایم را در آغوش خواهد کشید؟
گویی چشمه جوشان در بطن من میخروشد
پروردگارا
آدمیان صدایم را در نطفه آتش میزنند
تو بر روی خاکسرش بوسه بزن
بیم آن دارم تو زخم هایم را لمس نکنی
چشم هایم را بوسه نزنی
فریاد مظلوم به گوش ها نرسد
به عرش تو خواهد رسید
تو مرا مینگری
همین برای خاموشی مطلق نشدن جسمم کافیست
ابنر