من گمشدم تو دنیای افکارم ، به هر سمتی قدم برمیدارم برای اینکه راه خروج و پیدا کنم ، ولی هر دفعه ب بعد جدیدی ازشون برخورد میکنم .. خاطره ها ک دور تا دوره مغزمو محاصره کردن و هر ثانیه در حال تداعی کردن لحظاتن .. عذاب وجدان ک پاشو گذاشته رو حساس ترین نقطه مغزمو داره خفش میکنه ، دلتنگی که هر دقیقه و هر ثانیه به تک تک اجزای بدنم تلنگر وارد میکنه ، سر دردی ک مثل دون خوردن ی جوجه به روی جمجمم میکوبه ، چراها" و ای کاش ها" که مثل ی توپ هی ب اینور و اونور پرت میشن سعی در به جواب رسیدن دارن ، کابوس هایی که شب رو پر از ابهام و وحشت میکنن و ی وزنه ۲۰۰ کیلویی رو افکارت میذارن ، و در اخر تظاهر ! که همشونو تو خودش خفه میکنه تا ترحم نبینه ..