گفتم دلا چه خواهی؟ار هیچ هم ندانی
آنچه ز او بدیدی،کافیست تا نمانی
گفتا که از دو چشمش،نازی دگر ببارید
گفتم که هرچه دوری،نازش چرا بخوانی؟
گفتا که از طراوت،بشکسته شاخه سارم
گفتم که تیشهات زد،ورنه که بس جوانی
گفتم که در بهارت،بنوشته سال آخر
گفتا که در دو چشمش،سبز است دلستانی
گفتم که از نگاهش،هرچه کشی سرآید
گفتا که چون سرآید،در دست آسمانی
ف.م آهو
آنچه ز او بدیدی،کافیست تا نمانی
گفتا که از دو چشمش،نازی دگر ببارید
گفتم که هرچه دوری،نازش چرا بخوانی؟
گفتا که از طراوت،بشکسته شاخه سارم
گفتم که تیشهات زد،ورنه که بس جوانی
گفتم که در بهارت،بنوشته سال آخر
گفتا که در دو چشمش،سبز است دلستانی
گفتم که از نگاهش،هرچه کشی سرآید
گفتا که چون سرآید،در دست آسمانی
ف.م آهو