اغماء


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


سخنان سایه:
t.me/HidenChat_Bot?start=7594752738
‌
@airxseabagbot

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


به گرد خویش، بر هیچ می‌گردد و در جزءِ هیچ، هیچ نمی‌یابد؛ گویی در تاروپود خویش، به انکار خویش می‌رسد.
سیر تحول در او، در جهتی رنگ و نقش می‌گیرد که ناپاکی، تصویری شود از تمامیت او؛ از هر آنچه هست و هر آنچه نباید باشد.
و تبسم جاهلان، خشمی می‌شود که ریشه در او و داستانش ندارد؛ اما تمام نیستی‌اش را به دشتی روانه می‌کند که در آن، مرگ قو به معنای سقوط خویش از تمامیت رودی خشکیده‌است که رنگ موت در آن می‌درخشد.




زندگی تنها کابوسی‌ست که هر چه وحشتش افزون می‌شود توان تو برای بیدار شدن به هیچ می‌رسد.
تمام نمی‌شود تا تمامت را به گور نبیند.


شب است و هر چه برای گریز از تنهایی تقلا می‌کنم، نمی‌شود که نمی‌شود...!


همزبانی نیست تا برگویمش
راز این اندوه وحشتبار خویش
بی گمان هرگز کسی چون من نکرد
خویشتن را مایه ی آزار خویش!

فروغ فرخزاد






تنها کاری که انسان درونش استمرار داره، احمق بودنه.






خوابیدن هم در نوع خودش، کابوسی متداول است.


و آن سنگ گدازه‌ایی که بر جانمان نشسته بود، خاتمه یافت.
حال شروع رنگ‌ریزی به دست پاییز است.
به تعداد تمام شکاف‌های آینه که نور از آن می‌گذرد، به این رقصِ ابدیِ مرگ و تولد نگریسته‌ام. هر بار آغاز و پایانی متمایز و در عین حال مشابه رقم زده؛ و من، زاده‌ی خاک در هر تکرار بخشی از نقوش به جا مانده‌ی خویش را بر لوح وجودی‌اش به یادگار گذاشته‌ام.
و تنها وجه‌ی مشابه در این سیر داستانی، مرگ یک آغاز و آغاز یک مرگ است‌.
دیگر رنگ‌های نو، خاک باران خورده، تیرگی آسمان از پس پنجره، سکوتِ پس از باران، صاعقه‌‌های پی‌در‌پی... پژواکی را طنین انداز نمی‌کند که بر جانم بنشیند.
نوای در هم شکافته‌ی برگِ خشکیده، دیگر نغمه‌ی زوال نیست، بله صدای نیستی معناست.




صبح؟
بله کابوس در روشنایی.


یک سال است که میان این مردمان عجیب و غریب زندگی میکنم. هیچ وجه اشتراکی بین ما نیست؛ من از زمین تا آسمان با آنها فرق دارم - ولی ناله‌ها، سکوت‌ها، فحش‌ها، گریه‌ها و خنده‌های این آدمها همیشه خواب مرا پر از کابوس خواهد کرد.

صادق هدایت










در هوا چیزی برای تنفس باقی نمانده است تنها، بوی مسمومِ اغراق، زهرآگین نفرت، عفنِ ناپاکی، شجرنامه‌های آلوده به تعفن، دیدگانی بی‌وسعت و عقیم، دهان‌هایی مملو از مهملاتِ سخیف و... می‌آید.
و زیستی این چنین تنها به گندابه‌ایی از خرابه‌ها شبیه بود؛ و همه در لجن سلسله افکار خویش فرو رفته و هر آنچه دیگری را تعریف می‌کند، به بار انکار می‌بندند.
تنها به سایه‌هایی می‌مانستند که همچون اشباحِ به دار آویخته شده قامتشان فزونی گرفته‌.
جایی برای نور نیست، رمقی برای درخشیدن نیست...
حتی اگر صبح فردا آفتاب بار دیگر پرده اندازد.

20 last posts shown.