‌ ‌https://t.me/Lovepeacemusicandbeautifulvibes

‌ ‌کارت ماه
تو در مه قدم می‌زنی؛ جایی که هر سایه نامت را زیر لب تکرار می‌کند و هیچ‌کدام به‌اندازه‌ای واقعی نیست که بشود باورش کرد. میان زوزهٔ حیوانات درونت پیش می‌روی؛ درست روی خط باریک میان رؤیا و جنون، جایی که زمین زیر پا هم انگار مطمئن نیست وجود دارد. جاده پیش چشمت می‌پیچد و می‌لغزد، گویی خودش مقصدی ندارد و فقط تو را به درون خویش می‌بلعد. ماه بالای سرت می‌درخشد؛ نوری سرد و بی‌رحم، نه برای هدایت، نه برای رهایی فقط پرده‌ها را می‌شکافد تا چهرهٔ گمراه خودت از دلِ سایه به تو خیره شود.