وسط فکر کردن به این فاصلهی لعنتی و این دلتنگی که دستشو گذاشته روی گلوم و ول نمیکنه، یهو صدای زنگ در اومد و پستچی یه بسته داد دستم …روزها و ماه ها بود که اینجوری اشک نریخته بودم. در باکسو که باز کردم بوی عطرت پخش شد زیر بینیم…شروع کردم بین کاغذ رنگیا دنبال کادوهات گشتن.
راستش هیچ چیزی به اندازهی حضورت منو از زندگی راضی نگه نمیداره
شاید اگر تو نبودی بار ها به نبودنِ خودم فکر کرده بودم ولی حالا که هستی، مهم نیست مسیر زندگیم چجوری میگذره …مهم اینه که دارمت.
تویی که میدونی چجوری لبخند روی لبم بکاری و تویی که میدونی چجوری ذوق زدهام کنی رو با عالم و ادماش عوض نمیکنم.
لارا…لاریسای من.
تو نویدِ یه بهار پر از شکوفه های گیلاسی
نویدِ یه نور انتهای یه تونل طولانی هستی
تو نویدِ لبخندی برای من
تو دلیل و انگیزه و امید و معنا هستی.
تو تمام خوبی های این دنیایی…بمون و بزار دلیل خنده هات باشم .
راستش هیچ چیزی به اندازهی حضورت منو از زندگی راضی نگه نمیداره
شاید اگر تو نبودی بار ها به نبودنِ خودم فکر کرده بودم ولی حالا که هستی، مهم نیست مسیر زندگیم چجوری میگذره …مهم اینه که دارمت.
تویی که میدونی چجوری لبخند روی لبم بکاری و تویی که میدونی چجوری ذوق زدهام کنی رو با عالم و ادماش عوض نمیکنم.
لارا…لاریسای من.
تو نویدِ یه بهار پر از شکوفه های گیلاسی
نویدِ یه نور انتهای یه تونل طولانی هستی
تو نویدِ لبخندی برای من
تو دلیل و انگیزه و امید و معنا هستی.
تو تمام خوبی های این دنیایی…بمون و بزار دلیل خنده هات باشم .