📌بیماری هیستومونیاز
نامهای رایج دیگر: سرسیاه
سبب شناسی : هیستومونیاز، بیماری تکیاختهای است که بیشتر، بوقلمونهایی را که به صورت آزاد پرورش مییابند، را مبتلا میسازد و با ضایعات نکروزی روده کور و کبد مشخص و شناخته میشود.
حساسیت: بوقلمونهای جوان حساسترند، گرچه بسیاری از پرندگان ممکن است مبتلا شوند
وقوع: این بیماری بیشتر در مناطقی شایع است که پرندگان روی زمین پرورش مییابند و به کرمهای خاکی دسترسی دارند. بنابراین احتمال وقوع در مناطق خشک شنی بسیار ناچیز است.
راه انتقال: از طریق کرم روده کور و بلع مدفوع پرندگان آلوده، منتقل میشود. از زمانی که پرندگان در شرایط بسته پرورش داده میشوند، شدت بیماری در پرندگان کاهش یافته است.
نشانههای درمانگاهی: تشنگی شدید، کاهش اشتها، مدفوع شل، کزکردگی. دوره کمون ۲_۳ هفته است و میزان تلفات در بوقلمونهای جوان میتواند تا ۵۰ درصد برسد.
ضایعات کالبدگشایی: ضایعات در بخش پایینی روده باریک، روده کور، کبد دیده میشوند. در اثر تجمع اکسودای نکروزه، توده پنیری در روده کور تشکیل میشود. در اثر پیشرفت بیماری، پریتونیت رخ میدهد و ضایعات کبدی زرد رنگ و مدور نیز شایع میباشد.
تشخیص: تاریخچه، ضایعات و حضور تکیاخته هیستوموناس در ضایعات روده کور یا روده باریک. چنانچه قطرهای مایع از ضایعات رودهای را روی لام قرار داده، لام را گرم کرده و بلافاصله در زیر میکروسکوپ بررسی کنیم، این تکیاخته را میتوانیم مشاهده کنیم.
درمان: داروهای ضد هیستوموناس مانند نیتارسون و روکسارسون.
پیشگیری: در مناطقی که بیماری شایع است، افزودن مستمر داروهای ضدهیستوموناس در دان توصیه میشود. بدیهی ست نگهداری پرندگان به گونهای که به خاک یا مدفوع دسترسی نداشته باشند، نیز موثر است.
📚فیزیولوژی دام و طیور
🖋 فاطمه محسنی
دانشجوی کارشناسی ارشد رشته تغذیه طیور دانشگاه گیلان
#بیماری_هیستومونیاز
◅◃ ᚜🌸᚛ ▹▻
@ASSSGU1400
◅◃ ▿ ▹▻
نامهای رایج دیگر: سرسیاه
سبب شناسی : هیستومونیاز، بیماری تکیاختهای است که بیشتر، بوقلمونهایی را که به صورت آزاد پرورش مییابند، را مبتلا میسازد و با ضایعات نکروزی روده کور و کبد مشخص و شناخته میشود.
حساسیت: بوقلمونهای جوان حساسترند، گرچه بسیاری از پرندگان ممکن است مبتلا شوند
وقوع: این بیماری بیشتر در مناطقی شایع است که پرندگان روی زمین پرورش مییابند و به کرمهای خاکی دسترسی دارند. بنابراین احتمال وقوع در مناطق خشک شنی بسیار ناچیز است.
راه انتقال: از طریق کرم روده کور و بلع مدفوع پرندگان آلوده، منتقل میشود. از زمانی که پرندگان در شرایط بسته پرورش داده میشوند، شدت بیماری در پرندگان کاهش یافته است.
نشانههای درمانگاهی: تشنگی شدید، کاهش اشتها، مدفوع شل، کزکردگی. دوره کمون ۲_۳ هفته است و میزان تلفات در بوقلمونهای جوان میتواند تا ۵۰ درصد برسد.
ضایعات کالبدگشایی: ضایعات در بخش پایینی روده باریک، روده کور، کبد دیده میشوند. در اثر تجمع اکسودای نکروزه، توده پنیری در روده کور تشکیل میشود. در اثر پیشرفت بیماری، پریتونیت رخ میدهد و ضایعات کبدی زرد رنگ و مدور نیز شایع میباشد.
تشخیص: تاریخچه، ضایعات و حضور تکیاخته هیستوموناس در ضایعات روده کور یا روده باریک. چنانچه قطرهای مایع از ضایعات رودهای را روی لام قرار داده، لام را گرم کرده و بلافاصله در زیر میکروسکوپ بررسی کنیم، این تکیاخته را میتوانیم مشاهده کنیم.
درمان: داروهای ضد هیستوموناس مانند نیتارسون و روکسارسون.
پیشگیری: در مناطقی که بیماری شایع است، افزودن مستمر داروهای ضدهیستوموناس در دان توصیه میشود. بدیهی ست نگهداری پرندگان به گونهای که به خاک یا مدفوع دسترسی نداشته باشند، نیز موثر است.
📚فیزیولوژی دام و طیور
🖋 فاطمه محسنی
دانشجوی کارشناسی ارشد رشته تغذیه طیور دانشگاه گیلان
#بیماری_هیستومونیاز
◅◃ ᚜🌸᚛ ▹▻
@ASSSGU1400
◅◃ ▿ ▹▻