وقتی اتاقم رو جدا کردم یک آینه دقیقا جلوی تختم گذاشتم. آتنای چهارده ساله مدام از جلوی اون فرار میکرد و سعی میکرد با نوتها، نقاشیها و وسیله های مختلف جلوشو بگیره که خودشو نبینه. یادمه یکروز خیلی رندوم تصمیم گرفتم همه اون وسیله هارو از جلو آینه بردارم و دقیقا همون روز ساعتها نشستم جلو آینه و به خودم زل زدم.
دختر توی آینه خیلی من نبود، ازش میترسیدم. احساس میکردم شخصی دومی جلوم نشسته و بهم زل زده. یکم که گذشت کم کم باهام دوست شد.
چشمای درشتشو دیدم، ابروهای کمانی که نزدیک به پلکاش بود رو دیدم، قوز بینیش رو دیدم، لبای باریکشو دیدم، انحنای بین کاسه چشم و گونه هاشو دیدم، حتی قرینه نبودن پلکاش هم دیدم.
دختر توی آینه کم کم بهم لبخند زد، موهاشو پیچ و تاب داد، اندامشو نشون داد، تک تک جزئیات بدنشو توی قاب آینه کشف کرد.
یکم بعدش بلند شدم و جلوی آینه قدی کمدم وایستادم. همه خواب بودن و خونه تاریک تاریک بود، فقط نور مهتاب از پنجره رو به رو بهم میتابید. اونجا بود که یک حسی دستمو گرفت و شروع کرد به پچ و تاب خوردن. رقصیدم و رقصیدم تا جایی که چرخشهام کل اتاقو دربر بگیره.
تا به حال از حس آزادی اون رقص نیمه شب نگفتم. حتی برای خودمم یک گیلتی پلژر بود. انگار توی دنیای باربی و دوازده پرنسس زندگی میکنم و صبح همهچیز فقط یک خوابه.
دختر توی آینه خیلی من نبود، ازش میترسیدم. احساس میکردم شخصی دومی جلوم نشسته و بهم زل زده. یکم که گذشت کم کم باهام دوست شد.
چشمای درشتشو دیدم، ابروهای کمانی که نزدیک به پلکاش بود رو دیدم، قوز بینیش رو دیدم، لبای باریکشو دیدم، انحنای بین کاسه چشم و گونه هاشو دیدم، حتی قرینه نبودن پلکاش هم دیدم.
دختر توی آینه کم کم بهم لبخند زد، موهاشو پیچ و تاب داد، اندامشو نشون داد، تک تک جزئیات بدنشو توی قاب آینه کشف کرد.
یکم بعدش بلند شدم و جلوی آینه قدی کمدم وایستادم. همه خواب بودن و خونه تاریک تاریک بود، فقط نور مهتاب از پنجره رو به رو بهم میتابید. اونجا بود که یک حسی دستمو گرفت و شروع کرد به پچ و تاب خوردن. رقصیدم و رقصیدم تا جایی که چرخشهام کل اتاقو دربر بگیره.
تا به حال از حس آزادی اون رقص نیمه شب نگفتم. حتی برای خودمم یک گیلتی پلژر بود. انگار توی دنیای باربی و دوازده پرنسس زندگی میکنم و صبح همهچیز فقط یک خوابه.