یک نکته دیگهای هم که یادم اومد اهمیت تنها بودنه. خانواده من خیلی گیر میدادن که حتما توی جمع های شلوغ خانوادگی شرکت کنم، در اتاقم در هر شرایطی باز باشه و وقت آزادم رو حتما در کنار اونا بگذرونم.
از یک سنی به بعد این شلوغی مدام اذیتم میکرد و سعی میکردم به بهونه های مختلف توی اتاق بمونم که بهترین بهونه هم درس بود. در اتاقو میبستم، یک کتاب جلوم باز میکردم، ساعتها به صفحه کتاب زل میزدم و فکر میکردم.
این درس کم کم باعث شد من فضای شخصی خودمو پیدا کنم و بهونهای برای تنها شدن پیدا کنم تا اینکه خانواده تصمیم گرفت اتاقمو از خواهرام جدا کنه.
الان که میبینم چقدر تنهایی برای شناختن خودت و درک کردن بدنت مهمه هراز گاهی اتاقمو به خواهرام قرض میدم که بیان بشینن و هرکاری دلشون میخواد بکنن. البته مطمئن میشم که آینه تمیز باشه و چیزی جلوش نباشه.
از یک سنی به بعد این شلوغی مدام اذیتم میکرد و سعی میکردم به بهونه های مختلف توی اتاق بمونم که بهترین بهونه هم درس بود. در اتاقو میبستم، یک کتاب جلوم باز میکردم، ساعتها به صفحه کتاب زل میزدم و فکر میکردم.
این درس کم کم باعث شد من فضای شخصی خودمو پیدا کنم و بهونهای برای تنها شدن پیدا کنم تا اینکه خانواده تصمیم گرفت اتاقمو از خواهرام جدا کنه.
الان که میبینم چقدر تنهایی برای شناختن خودت و درک کردن بدنت مهمه هراز گاهی اتاقمو به خواهرام قرض میدم که بیان بشینن و هرکاری دلشون میخواد بکنن. البته مطمئن میشم که آینه تمیز باشه و چیزی جلوش نباشه.