📆 تو دو هفتهای که گذشت یه مروری روی مطالعات جذابی که در زمینه ارگانوئید و توموروئید داره انجام میشه، داشتیم... این حوزههای جدید با شعارهایی مثل «امکان حذف کردن تستهای حیوانی و امکان بررسی دقیقتر مطالعات سلولی»، خیلی این روزها روی بورس کارهای تحقیقاتی هستن و گروههای مختلفی در این حوزهها مشغول به کارن...
‼️ اما یه نکتهای که نباید از توجه بهش غافل شد اینه که در کنار ساخت و ایجاد یک اورگانوئید مناسب از بافتی خاص، باید به فکر روشهای مناسب برای مطالعه ویژگیها و میزان کارکرد اورگانوئید مدنظر بود تا مطمئن باشیم همه چیز به خوبی پیش میره و بتونیم ویژگیهای قابل انتظار بافت مدنظر رو به صورت آنلاین پیگیری کنیم تا در نزدیکترین شرایط به حالت درون تن عمل کنیم و نتایج حاصل قابل استنادتر باشه...
🟢 در این راستا قراره به یه مطالعهای که اخیرا در nature communication چاپ شده، نگاهی بندازیم... تو این مطالعه اورگانوییدی از بافت هیپوکامپ مغز ساخته شده...
😀 هیپوکامپ قسمتی از مغزه که مسئول شکلگیری حافظه، شناخت اجتماعی و یادگیریه... و اورگانوییدی از بافت هیپوکامپ به ما برای مطالعه روی بیماریهای نورودژنراتیو کمک میکنه...همونطوری که میدونید، مهمترین ویژگی عملکردی بافت عصبی، ارسال سیگنال الکتریکی توسط سلولهای این بافته و با این مشخصه سنجیده میشه که یه سلول عصبی عملکردی داریم یا نه. پس مهمه که تو این مطالعات از سیگنالهای الکتریکی بین سلولها به صورت دقیق خبر داشته باشیم...
⚡️آرایههای الکترودی موجود برای مطالعه رفتارهای الکتریکی سلولهای عصبی بخاطر تعداد کم و اندازه بزرگشون نمیتونن به خوبی با سلولها ارتباط برقرار کنن...این تیم تحقیقاتی برای بهبود این بحث، اومدن یه مٍش از جنس فلزات مایع (گالادینیوم/ایندیوم) با ترکیب چندتا پلیمر رسانا به وسیله میکروفلوئیدیک ساختن، طوری که آرایهها در ابعاد سلول و قابل حس شدن توسط سلول باشن...با همین مواد و تکنیک به نسبت ساده، یه گام بلند برای مطالعه سیگنالهای عصبی برداشته شد...این مش روی ارگانوئید رو مثل توری که دور یه توپ رو بگیره میپوشونه و چون بسیار انعطاف پذیره، به خوبی میتونه روی سلولها بشینه و با کمترین تهاجم به ما در ثبت فعالیت سلولها کمک کنه...
👨💻 حالا این تیم در ادامه تصمیم داره مش مورد نظر رو طوری از لحاظ هندسی طراحی کنه که نه فقط سطح اورگانویید بلکه با سلولهای درونیتر هم بتونه ارتباط برقرار کنه...
🔖 مطالعاتی از این دست نشون میده که گاها با یک ایده نه چندان پیچیده مهندسی، چقدر خوب میشه تاثیرات بزرگی رو در بلوغ یک کار زیستی گذاشت...
برای بررسی بیشتر بنظرم حتی اگه شده فقط به عکسهای مقاله داخل کامنت ها یه نگاهی بندازید...🙂
‼️ اما یه نکتهای که نباید از توجه بهش غافل شد اینه که در کنار ساخت و ایجاد یک اورگانوئید مناسب از بافتی خاص، باید به فکر روشهای مناسب برای مطالعه ویژگیها و میزان کارکرد اورگانوئید مدنظر بود تا مطمئن باشیم همه چیز به خوبی پیش میره و بتونیم ویژگیهای قابل انتظار بافت مدنظر رو به صورت آنلاین پیگیری کنیم تا در نزدیکترین شرایط به حالت درون تن عمل کنیم و نتایج حاصل قابل استنادتر باشه...
🟢 در این راستا قراره به یه مطالعهای که اخیرا در nature communication چاپ شده، نگاهی بندازیم... تو این مطالعه اورگانوییدی از بافت هیپوکامپ مغز ساخته شده...
😀 هیپوکامپ قسمتی از مغزه که مسئول شکلگیری حافظه، شناخت اجتماعی و یادگیریه... و اورگانوییدی از بافت هیپوکامپ به ما برای مطالعه روی بیماریهای نورودژنراتیو کمک میکنه...همونطوری که میدونید، مهمترین ویژگی عملکردی بافت عصبی، ارسال سیگنال الکتریکی توسط سلولهای این بافته و با این مشخصه سنجیده میشه که یه سلول عصبی عملکردی داریم یا نه. پس مهمه که تو این مطالعات از سیگنالهای الکتریکی بین سلولها به صورت دقیق خبر داشته باشیم...
⚡️آرایههای الکترودی موجود برای مطالعه رفتارهای الکتریکی سلولهای عصبی بخاطر تعداد کم و اندازه بزرگشون نمیتونن به خوبی با سلولها ارتباط برقرار کنن...این تیم تحقیقاتی برای بهبود این بحث، اومدن یه مٍش از جنس فلزات مایع (گالادینیوم/ایندیوم) با ترکیب چندتا پلیمر رسانا به وسیله میکروفلوئیدیک ساختن، طوری که آرایهها در ابعاد سلول و قابل حس شدن توسط سلول باشن...با همین مواد و تکنیک به نسبت ساده، یه گام بلند برای مطالعه سیگنالهای عصبی برداشته شد...این مش روی ارگانوئید رو مثل توری که دور یه توپ رو بگیره میپوشونه و چون بسیار انعطاف پذیره، به خوبی میتونه روی سلولها بشینه و با کمترین تهاجم به ما در ثبت فعالیت سلولها کمک کنه...
👨💻 حالا این تیم در ادامه تصمیم داره مش مورد نظر رو طوری از لحاظ هندسی طراحی کنه که نه فقط سطح اورگانویید بلکه با سلولهای درونیتر هم بتونه ارتباط برقرار کنه...
🔖 مطالعاتی از این دست نشون میده که گاها با یک ایده نه چندان پیچیده مهندسی، چقدر خوب میشه تاثیرات بزرگی رو در بلوغ یک کار زیستی گذاشت...
برای بررسی بیشتر بنظرم حتی اگه شده فقط به عکسهای مقاله داخل کامنت ها یه نگاهی بندازید...🙂