شب، سنگینتر از همیشه بر شانههایم افتاده است؛ انگار ستارهها هم از درخشیدن خستهاند. سکوت، تنها چیزی است که برایم باقی مانده، و میان این سکوت، نفسی میکشم که دیگر بهدنبال طلوعی نیست. شاید این تاریکی، مقصدی باشد که باید به آن برسم؛ جایی که هیچ صدایی نمانده و تمام خستگیها آرام میگیرند.
غزل🥀
غزل🥀