ائوزينو:كرم انگل بريد كنار.
نوترولا خواست كمك كنه ولي مونولا جلوشو گرفت.
نوترولا:ببين الان وقت حسودي كردن نيست جون دوست در خطره ميفهمي من ميرم كمكش دستمو ول كن.
مونولا:واقعا فكر كردي حسودم.
نوترولا:باور كن الان وقت جرو بحث نيست.
مونولا:ميدونم تو هر كاريم كني نميتوني انگل رو از بين ببري.
نوترولا:كي گفته حالا ميبيني.
نوترولا رفت تا انگلو بيگانه خواري كنه ولي در برابر ابهتش و بزرگيش خشكش زد و مبهوت نگاش ميكرد انگار پاهاش سست شده بود حتي نميتونست فرار كنه.
انگل خواست بهش نزديك بشه كه مونولا دست نوترولا رو گرفت و كشيدش عقب.
مونولا:معلوم هست چيكار ميكني.
نوترولا:نفهميدم ممنون بابت كمك.
جفتشون رفتن تا ببينن ائوزينو درچه حاله ولي دير رسيدن ائوزينو دليرانه شهيد شده بود و تونسته بود اون كرم و ازبين ببره اما به قيمت جون خودش.
مونولا چهار زانو نشست باورش نميشد دوستشو به همين سادگي از دست داده باشه.
نوترولا:واي همش تقصير منه اگه من نيمده بودم جلو اون سريع تر ميتونست وارد عمل بشه و محتويات دانشو خالي كنه ،واي من چيكار كردم.
مونولا حالش خيلي بد بود ولي نميخواست نوترولا خودشو مقصر بدونه چون ميدونست نااميدي براي اونا برابر مرگه پس بلند شدو دستاشو گرفت اشكاشو پاك كردو تو چشماي نوترولا نگاه كرد.
مونولا:نه اين تقصير تو نيست،فقط تو فراموش كردي كه غرور هميشه باعث شكست ماست ولي الانم دير نشده از امروز بيا عوض شيم بيا از هم طرفداري كنيم و هميشه مسئوليت هامونو فراموش نكنيم.عاقبت هممون مرگه اما اين كه مثل ائوزينو شرافتمندانه بميريم اين درسته،ميدوني بازوفيل باشيم يا نوتروفيل مونوسيت باشيم يا لنفوسيت مرگ براي هممونه بيا شجاع باشيم تا جاودانه شيم.
نوترولا:ممنون مونولا تو چيزاي خوبي به من ياد دادي واقعا حسادت چشماي منوكور كرده بودو پاك فراموش كرده بودم كه چرا وجود دارم و حتي اينو نميدونستم كه تو چقدر ميتوني دوست خوبي باشي.از خدا ممنونم كه دوست خوبي مثل تورو به من نشون داد.
مونولا:نه منم اشتباه زياد داشتم ولي درست منم الان فهميدم زندگي چقدر ميتونه كوتاه باشه پس نبايد با حسادت و ناراحتي از اينم كوتاه ترش كنيم،حتي اگه ثانيه اي هم بخنديم به جاي كلي گريه كردن اون يعني يه زندگي طولاني مدت.
*پايان*
نوترولا خواست كمك كنه ولي مونولا جلوشو گرفت.
نوترولا:ببين الان وقت حسودي كردن نيست جون دوست در خطره ميفهمي من ميرم كمكش دستمو ول كن.
مونولا:واقعا فكر كردي حسودم.
نوترولا:باور كن الان وقت جرو بحث نيست.
مونولا:ميدونم تو هر كاريم كني نميتوني انگل رو از بين ببري.
نوترولا:كي گفته حالا ميبيني.
نوترولا رفت تا انگلو بيگانه خواري كنه ولي در برابر ابهتش و بزرگيش خشكش زد و مبهوت نگاش ميكرد انگار پاهاش سست شده بود حتي نميتونست فرار كنه.
انگل خواست بهش نزديك بشه كه مونولا دست نوترولا رو گرفت و كشيدش عقب.
مونولا:معلوم هست چيكار ميكني.
نوترولا:نفهميدم ممنون بابت كمك.
جفتشون رفتن تا ببينن ائوزينو درچه حاله ولي دير رسيدن ائوزينو دليرانه شهيد شده بود و تونسته بود اون كرم و ازبين ببره اما به قيمت جون خودش.
مونولا چهار زانو نشست باورش نميشد دوستشو به همين سادگي از دست داده باشه.
نوترولا:واي همش تقصير منه اگه من نيمده بودم جلو اون سريع تر ميتونست وارد عمل بشه و محتويات دانشو خالي كنه ،واي من چيكار كردم.
مونولا حالش خيلي بد بود ولي نميخواست نوترولا خودشو مقصر بدونه چون ميدونست نااميدي براي اونا برابر مرگه پس بلند شدو دستاشو گرفت اشكاشو پاك كردو تو چشماي نوترولا نگاه كرد.
مونولا:نه اين تقصير تو نيست،فقط تو فراموش كردي كه غرور هميشه باعث شكست ماست ولي الانم دير نشده از امروز بيا عوض شيم بيا از هم طرفداري كنيم و هميشه مسئوليت هامونو فراموش نكنيم.عاقبت هممون مرگه اما اين كه مثل ائوزينو شرافتمندانه بميريم اين درسته،ميدوني بازوفيل باشيم يا نوتروفيل مونوسيت باشيم يا لنفوسيت مرگ براي هممونه بيا شجاع باشيم تا جاودانه شيم.
نوترولا:ممنون مونولا تو چيزاي خوبي به من ياد دادي واقعا حسادت چشماي منوكور كرده بودو پاك فراموش كرده بودم كه چرا وجود دارم و حتي اينو نميدونستم كه تو چقدر ميتوني دوست خوبي باشي.از خدا ممنونم كه دوست خوبي مثل تورو به من نشون داد.
مونولا:نه منم اشتباه زياد داشتم ولي درست منم الان فهميدم زندگي چقدر ميتونه كوتاه باشه پس نبايد با حسادت و ناراحتي از اينم كوتاه ترش كنيم،حتي اگه ثانيه اي هم بخنديم به جاي كلي گريه كردن اون يعني يه زندگي طولاني مدت.
*پايان*