خلاصه روح و روانم بد بهم ریخته..
کاش میشد هیچکس، مطلقا هیچکس نره مدرسه..
به این فکر میکنم که اگر من از ترس جونم خونه موندم و فردا پسفردا توی مدرسمون حتی یک درصد یه اتفاقی افتاد دوستام و بقیه بچه ها صدمه دیدن، میگم آخ جون نرفتم مدرسه، زنده موندم؟
نه. قطعا تا آخر عمر خودمو سرزنش میکنم که چرا پا به پاشون نبودم..