توی شهری زندگی میکرد که تنها شهروندش خودش بود!
مغازه ها، خونه ها، خیابون ها... همشون سوت و کور و خلوت بودن.
هر روز صبح که بیدار میشد از خونه میزد بیرون و تا غروب دنبال کسی میگشت. امیدوار بود کسی رو پیدا کنه و مطمئن بود تنها فردی نیست که اونجا زندگی میکنه.
تمام شهر رو دور خودش میچرخید...
گاهی اوقات سایه هایی توی کوچه های خلوت یا پشت ساختمون ها و فرعی های خیابون ها به چشمش میومد.
اما تا دنبالشون میدوید محو میشدن انگار که از اول وجود نداشتن و فقط یک توهم بودن.
مغازه ها، خونه ها، خیابون ها... همشون سوت و کور و خلوت بودن.
هر روز صبح که بیدار میشد از خونه میزد بیرون و تا غروب دنبال کسی میگشت. امیدوار بود کسی رو پیدا کنه و مطمئن بود تنها فردی نیست که اونجا زندگی میکنه.
تمام شهر رو دور خودش میچرخید...
گاهی اوقات سایه هایی توی کوچه های خلوت یا پشت ساختمون ها و فرعی های خیابون ها به چشمش میومد.
اما تا دنبالشون میدوید محو میشدن انگار که از اول وجود نداشتن و فقط یک توهم بودن.