بسمه تعالی
✅«درباب پارادایم علم و دین»
نسبت علم و دین در طول تاریخ ،تطور
فراوانی داشته است.
مثلا در انقلاب علمی قرن ۱۶،دانشمندانی نظیر فرانسیس بیکن ،تعارضی بین علم و دین نمی دیدند.در قرن ۱۷،نیوتن و بویل،قائل به الهی بودن قوانین کشف شده شان ،مانند جاذبه،بودند و این قوانین را هنر الهی میدانستند
❌ اما در همان قرن ۱۶،عده ای نظریه زمین مرکزی کپرنیک
را متضاد باکتاب مقدس میدیدند و خانه نشینی ۸ساله آخر عمرگالیله در فلورانس،
نیز به دلیل پذیرفتن اصول کپرنیکی بود
✍✍✍✍
با ظهور لوتر و کالون و پروتستانتیزم،زمینه
پذیرش بیشتر تخالف علم با کتاب مقدس
فراهم شد.
❌یکی ازمهمترین موج های تعارضات علم و دین بعد از 🌴کتاب منشأ انواع داروین ایجاد شد تا جاییکه هاکسلی،از مهمترین
مقررین و مفسرین داروین ،در مناظره با
ساموئل ویلبرفورس،اسقف آکسفورد،
درپاسخ سؤال از بوزینه بودن🐒 پدر و مادرش،
میگوید:ترجیح میدهد فرزند یک بوزینه باشد تا یک اسقف.
✅به هرحال در این منازعه،عده ای مانند
ادینگتون و یاپیکاک در سخنرانیهای گیفورد،سعی درجمع علم و دین،وعده ای دیگر چون داوکینز،ملحدانه،سعی در
نفی یکی به نفع دیگری داشتند
🖋🖋🖋🖋🖋🖋🖋🖋🖋🖋
✏️باتوجه به این مقدمه کوتاه تاریخی،در
بسیاری تحلیلها،Paradigm یا مبنای فکری تحلیل مشوش است
✅چرا که اثبات گزاره های علمی ،
در گرو استقرای ناقص
وگزاره های دینی در گرو عقل ونقل است
(نقل مبتنی بر عقل)
پس احدالطرفین نمیتواند نه مثبت و نه نافی دیگری باشد
✅ پس با علم نه میتوان دین را ثابت و نه نفی کرد
✍این یکی ازپاسخهای کسانیست که قبض وبسط شریعت را در قبض و بسط علم میدانند
❓❓اشکال:
اگربخش عمده دین (البته بنا بر تعریف مشهور از دین)،درگرو نقل ،و نقل ،خود در گرو استقرای ناقص است،پس روش علم و دین یکی بوده و این دو میتوانند ناقض و یا مثبت یکدگر باشند.
💎جواب:
اولا بخشی از دین ،نقلیست(بازهم
بنابر تعریف مشهور دین)
ثانیا درست است که گزاره های تاریخی وعلمی هر دو از جنس استقراء ناقصند،اما اولی از نوع متواترات و دومی
ازجنس مجربات مبتنی بر مشاهدات است
✍✍✍✍✍
در متواترات،تکرار نقلها،بر احتمال صدق می افزاید امادر مجربات،تکرار مشاهدات،
بر احتمال رویداد تصادفی بعدی
نمی افزایند
❌ و اگر کسی قائل به افزودن باشد
دچارمغالطهGamblers Fallacy یا قماربازان شده است(تفصیل درمقاله شک درمجربات)
❌به علاوه به قول لایب نیتس:«خدایی که
باعلم بدست آید با علم هم از دست میرود»چراکه علم،Falsability دارد.
✏️✏️✏️✏️✏️✏️✏️
✅ @boorhan_fathi
💎کانال رسمی میثم فتحی در تلگرام
✅«درباب پارادایم علم و دین»
نسبت علم و دین در طول تاریخ ،تطور
فراوانی داشته است.
مثلا در انقلاب علمی قرن ۱۶،دانشمندانی نظیر فرانسیس بیکن ،تعارضی بین علم و دین نمی دیدند.در قرن ۱۷،نیوتن و بویل،قائل به الهی بودن قوانین کشف شده شان ،مانند جاذبه،بودند و این قوانین را هنر الهی میدانستند
❌ اما در همان قرن ۱۶،عده ای نظریه زمین مرکزی کپرنیک
را متضاد باکتاب مقدس میدیدند و خانه نشینی ۸ساله آخر عمرگالیله در فلورانس،
نیز به دلیل پذیرفتن اصول کپرنیکی بود
✍✍✍✍
با ظهور لوتر و کالون و پروتستانتیزم،زمینه
پذیرش بیشتر تخالف علم با کتاب مقدس
فراهم شد.
❌یکی ازمهمترین موج های تعارضات علم و دین بعد از 🌴کتاب منشأ انواع داروین ایجاد شد تا جاییکه هاکسلی،از مهمترین
مقررین و مفسرین داروین ،در مناظره با
ساموئل ویلبرفورس،اسقف آکسفورد،
درپاسخ سؤال از بوزینه بودن🐒 پدر و مادرش،
میگوید:ترجیح میدهد فرزند یک بوزینه باشد تا یک اسقف.
✅به هرحال در این منازعه،عده ای مانند
ادینگتون و یاپیکاک در سخنرانیهای گیفورد،سعی درجمع علم و دین،وعده ای دیگر چون داوکینز،ملحدانه،سعی در
نفی یکی به نفع دیگری داشتند
🖋🖋🖋🖋🖋🖋🖋🖋🖋🖋
✏️باتوجه به این مقدمه کوتاه تاریخی،در
بسیاری تحلیلها،Paradigm یا مبنای فکری تحلیل مشوش است
✅چرا که اثبات گزاره های علمی ،
در گرو استقرای ناقص
وگزاره های دینی در گرو عقل ونقل است
(نقل مبتنی بر عقل)
پس احدالطرفین نمیتواند نه مثبت و نه نافی دیگری باشد
✅ پس با علم نه میتوان دین را ثابت و نه نفی کرد
✍این یکی ازپاسخهای کسانیست که قبض وبسط شریعت را در قبض و بسط علم میدانند
❓❓اشکال:
اگربخش عمده دین (البته بنا بر تعریف مشهور از دین)،درگرو نقل ،و نقل ،خود در گرو استقرای ناقص است،پس روش علم و دین یکی بوده و این دو میتوانند ناقض و یا مثبت یکدگر باشند.
💎جواب:
اولا بخشی از دین ،نقلیست(بازهم
بنابر تعریف مشهور دین)
ثانیا درست است که گزاره های تاریخی وعلمی هر دو از جنس استقراء ناقصند،اما اولی از نوع متواترات و دومی
ازجنس مجربات مبتنی بر مشاهدات است
✍✍✍✍✍
در متواترات،تکرار نقلها،بر احتمال صدق می افزاید امادر مجربات،تکرار مشاهدات،
بر احتمال رویداد تصادفی بعدی
نمی افزایند
❌ و اگر کسی قائل به افزودن باشد
دچارمغالطهGamblers Fallacy یا قماربازان شده است(تفصیل درمقاله شک درمجربات)
❌به علاوه به قول لایب نیتس:«خدایی که
باعلم بدست آید با علم هم از دست میرود»چراکه علم،Falsability دارد.
✏️✏️✏️✏️✏️✏️✏️
✅ @boorhan_fathi
💎کانال رسمی میثم فتحی در تلگرام