..من هنوز میتوانم
چشمانم را ببندم
و دشت شقایق را
- که به رنگ رگهای آرزوست -
از پشت پلکهایم
بشنوم؛
من هنوز میتوانم
لبخند بزنم
و جهان را با باز کردن چشمهای خیسم
از نو پدید آورم.
چشمانم را ببندم
و دشت شقایق را
- که به رنگ رگهای آرزوست -
از پشت پلکهایم
بشنوم؛
من هنوز میتوانم
لبخند بزنم
و جهان را با باز کردن چشمهای خیسم
از نو پدید آورم.