Forward from: Sohrab's mind
اما یکی از جالب ترین پدیده هایی که توی این تصویر دیده میشه، ««همگرایی گرانشی» هست. که از نتایج نظریه نسبیت عام محسوب میشه.
این پدیده زمانی اتفاق میافته که یک جرم آسمانی عظیم ، مثل یک خوشه کهکشانی ، باعث انحنای کافی فضا زمان بشه تا مسیر نور در اطراف اون بهطور قابل مشاهده ای خم شه. مثل کاری که عدسی میکنه. جسمی که باعث انحنای نور میشه، عدسی گرانشی ( Gravitational Lens) نام داره.
حالا هر چه اون جسم میانی جرم بیشتری داشته باشه، میدان گرانشی قوی تری ایجاد میشه و به طبع نور هم خمیده تر میشه.
این پدیده کاربرد زیادی در ستاره شناسی داره. به این شکل که از خوشه های کهکشانی پر جرم برای دیدن کهکشان های کم نور و دور دست که در پشت اونها قرار دارن استفاده میکنن.
تصویر تشکیل شده از کهکشان های دور دست، پرنور تره و شکل اونها هم تغییر میکنه. گاهی تصویر کهکشان مثل یک کمان یا حلقه دیده میشه و حتی چندین تصویر از یک کهکشان تشکیل میشه.
پس حالا متوجه شدید که چطور جیمز وب تونسته از کهکشان هایی عکس بگیره که در فاصله های خیلی دور(حدود ۱۳ میلیارد سال نوری) از ما قرار دارن.
#مغزفود
این پدیده زمانی اتفاق میافته که یک جرم آسمانی عظیم ، مثل یک خوشه کهکشانی ، باعث انحنای کافی فضا زمان بشه تا مسیر نور در اطراف اون بهطور قابل مشاهده ای خم شه. مثل کاری که عدسی میکنه. جسمی که باعث انحنای نور میشه، عدسی گرانشی ( Gravitational Lens) نام داره.
حالا هر چه اون جسم میانی جرم بیشتری داشته باشه، میدان گرانشی قوی تری ایجاد میشه و به طبع نور هم خمیده تر میشه.
این پدیده کاربرد زیادی در ستاره شناسی داره. به این شکل که از خوشه های کهکشانی پر جرم برای دیدن کهکشان های کم نور و دور دست که در پشت اونها قرار دارن استفاده میکنن.
تصویر تشکیل شده از کهکشان های دور دست، پرنور تره و شکل اونها هم تغییر میکنه. گاهی تصویر کهکشان مثل یک کمان یا حلقه دیده میشه و حتی چندین تصویر از یک کهکشان تشکیل میشه.
پس حالا متوجه شدید که چطور جیمز وب تونسته از کهکشان هایی عکس بگیره که در فاصله های خیلی دور(حدود ۱۳ میلیارد سال نوری) از ما قرار دارن.
#مغزفود