Forward from: @BChatBot
هرچی جلوتر رفتیم، بازی های زبانی و دروغ گفتنا بیشتر شده.
حافظ میخواسته از مالش ببخشه که خیلی صادقانست.
صائب میاد میگه سر و دست و تن. البته که ما میدونیم اینهارو نمیشه بخشید.
بعد شهریار فاز جدیدی از دروغ و جفنگیات رو نمایش میده. میخواد روحش رو ببخشه. چیزی که نه وجود خارجی داره (حداقل در دنیا) و نه میشه بخشیدش.