این ماه و ستاره ها... هرزمانِ شب که توی آغوش آسمون لم میدن، زیادی شیرین و دوستداشتنی، حتی پرستیدنین. اما در حقیقت اگر.. اگر خونهای، اتاقکی، یا جای کوچکی برای قایم شدن توی دلشون جا میدادن، چه برای استراحت، چه برای نقاشی از زیبایی های اطرافت، یا برای تماشا کردن خودت.. توی آیینه ی شفاف دلشون، حداقل برای من، جالبتر بود. ولی چرا؟ به ایندلیل محکمی که، خیلی میون جماعت گشتن و نفس کشیدن، بینهایت از پوسته ی خودمون بیرون زدن، آخر داستان سر حدّ هرکسی، حوصلهش رو سر میبره.. یا میشه گفت، برای فرار از دست ماجراهای سیاهِ روزمره.. به خونه ی ستارهای یواشکی سر میزدی، مهمون روشناییِ ملایمی که از در و دیوار گذر میکنه، گرمی مطبوعی به تنت هدیه میکنه میشدی، و اگه مدتی منفرد میموندی خوشیهای لبخندآور تری، نصیبمون میکرد.
@menboobs
@menboobs