امروزم فقط صرف پروژه های یونیکس و کارای روزمره میشه. برنامه دیگه ای برای گذرانش ندارم. دست و دلم به کارای دیگه نمیره. حال و هوای خونه عجیبه. مامانم فرش ها رو جمع کرده و حال و هوای دم عید و خونه تکونی به سر آدم میزنه. منم از دم عید و حالو هواش بدم میاد. آب از صبح قطعه هنوز وصل نشده. طبق معمول احساس سردرگمی میکنم. میخوام کارایی رو انجام بدم ولی یا درگیر کمالگرایی شدم یا هر اسم قشنگ دیگه ای که بشه روش گذاشت!
میام شروع کنم یا حس نشدن و نتونستن دارم. یا این حس که بی فایده است و قرار نیس نتیجه ای بده. یا میام شروع کنم و میبینم فلان چیز و بهمان چیز رو واسه شروع لازم دارم. خلاصه که همین.
ولی خودم که میدونم این روزا همین قدم های کوچیک واسه من چقدر بزرگه. واسه منی که ماه پیش و روزای قبلش فقط واسه زنده موندن تلاش میکردم.
میام شروع کنم یا حس نشدن و نتونستن دارم. یا این حس که بی فایده است و قرار نیس نتیجه ای بده. یا میام شروع کنم و میبینم فلان چیز و بهمان چیز رو واسه شروع لازم دارم. خلاصه که همین.
ولی خودم که میدونم این روزا همین قدم های کوچیک واسه من چقدر بزرگه. واسه منی که ماه پیش و روزای قبلش فقط واسه زنده موندن تلاش میکردم.