⭕️ هیپنوتیزم
خاطره ای از دکتر #علی_سجادی
«کلمه ها و ترکیب های تازه ...» این جمله ای بود که هاشم داشت از روی کتاب فارسی پنجم ابتدایی می خواند بعد هم گفت توی کلاس ردیف جلونشسته است و شاگرد اول است اما با همکلاسی ش هم که درسش خوبه قهر است
من که باورم نمی شد حتما هاشم دستمون انداخته بودو یا داشت فیلم بازی میکرد . اما نوذر به خودش می بالید آخه تونسته بود اولین داوطلب خودش رو ظرف چند دقیقه هیپنوتیزم کنه
چطور این کار رو کرد من هنوز در عجبم .نوذر حتی کلاسهای هیپنوتیزم رو که در ساختمان نظام پزشکی برگزار میشد نرفته بود اون موقع نظام پزشکی بالاتر از خوابگاه ما تو کوچه پور موسی نزدیک خیابون طالقانی بود تب دانشجوهای پزشکی برای یادگیری هیپنوتیزم بالا گرفته بود و شرکت دراین کلاسها رونق داشت. توخوابگاه درِ هر اتاق رو که باز می کردی یکی می گفت: هیس، ساکت و یکی رو خوابانده بود روی تخت و داشت تمرین می کرد
اینجا تو اتاق ما هم در سکوت خوابگاه نوذر داشت مشق هیپنوتیزم می کرد یادمه از چند روز قبل کتاب اموزش هیپنوتیزم یکی از هم اتاقی ها روکه توی قفسه ها بود برداشته و مرور می کرد اما چطور و ظرف چند روز شده بود استاد مسلم این رشته .خدا می دونست شاید هم این دو تا، من رو سر کار گذاشته بودن
حالا هاشم دراز به دراز روی تخت با جملات آرام بخش نوذر وارد خلسه عمیق شده بود و دوازده سال زمان رو برگشته بود به دوران تحصیلات ابتدایی
نوذر ذوق زده هی انگشتش رو می ذاشت جلو لبهاش و به من اشاره می کرد هیس هیس و تصمیم گرفت هاشم رو ببره به زمان عقبتر . زمان انقلاب
زمان انقلاب رو نگفته .هاشم انگار هنوز از دنده عقب خارج نشده بود یهو چند ساله دیگه هم رفت عقب و رسید به زمان انقلاب وشروع کرد به لرزیدن و گفت سردمه در صورتی که خوابگاه گرم گرم بود اما درست می گفت چون زمان انقلاب زمستون 57 بود همینطور که می لرزید یکباره صورتش در هم شد انگار داره چیز وحشتناکی رو می بینه بعد شروع کرد گریه کردن و اشک از چشمانش سرازیر شد نوذر با ارامش خاص استادان هیپنوتیزم پرسید چی می بینی؟ هاشم با ناله و گریه مثل یک کودک شرح داد که :یه دختر می بینه که تیر خورده وکشته شده اون رو لب حوض حیاط خونه شون قرار دادن و دارن می شورن وخون توی حیاط جاری شده ... دیگه از شدت گریه نمی تونست حرف بزنه .صحنه صحنه دل خراشی بود
من گفتم: نوذر بسه دیگه گناه داره بنده خداداره زجر میکشه .دیگه معلوم شد که چقدربلدی هوشیارش کن اما انگار نوذر هنوز فرصت نکرده بود فصل بعد کتاب رو بخونه در اون فصل نوشته شده بود که چطور باید بیمار رو با ارامش و مرحله به مرحله هوشیار کرد تا عوارض خواب مصنوعی کاهش یابد
نوذر مانده بود که چه کند اما هاشم رو هم نمی شد میون زمین وآسمون رها کرد
گفت هاشم هوی هاشم بلند شو اینجا خوابگاهه و هی تکونش می داد کم مونده بود یه تیپا هم بهش بزنه
یهو هاشم مث فنر از جاش پرید ظرف چند ثانیه زمان پانزده ساله رودرهم نوردید و از زمستون سرد کنگاور وارد خوابگاه شماره پنج نزدیک میدان فردوسی تهران شد اما با چشمانی اشک آلود قرمز و سر درد شدید . استاد نوذر هم تصمیم گرفت اگه فرصت کرد بقیه کتاب هیپنوتیزم رو بخونه
✅ @dandanNegaar
خاطره ای از دکتر #علی_سجادی
«کلمه ها و ترکیب های تازه ...» این جمله ای بود که هاشم داشت از روی کتاب فارسی پنجم ابتدایی می خواند بعد هم گفت توی کلاس ردیف جلونشسته است و شاگرد اول است اما با همکلاسی ش هم که درسش خوبه قهر است
من که باورم نمی شد حتما هاشم دستمون انداخته بودو یا داشت فیلم بازی میکرد . اما نوذر به خودش می بالید آخه تونسته بود اولین داوطلب خودش رو ظرف چند دقیقه هیپنوتیزم کنه
چطور این کار رو کرد من هنوز در عجبم .نوذر حتی کلاسهای هیپنوتیزم رو که در ساختمان نظام پزشکی برگزار میشد نرفته بود اون موقع نظام پزشکی بالاتر از خوابگاه ما تو کوچه پور موسی نزدیک خیابون طالقانی بود تب دانشجوهای پزشکی برای یادگیری هیپنوتیزم بالا گرفته بود و شرکت دراین کلاسها رونق داشت. توخوابگاه درِ هر اتاق رو که باز می کردی یکی می گفت: هیس، ساکت و یکی رو خوابانده بود روی تخت و داشت تمرین می کرد
اینجا تو اتاق ما هم در سکوت خوابگاه نوذر داشت مشق هیپنوتیزم می کرد یادمه از چند روز قبل کتاب اموزش هیپنوتیزم یکی از هم اتاقی ها روکه توی قفسه ها بود برداشته و مرور می کرد اما چطور و ظرف چند روز شده بود استاد مسلم این رشته .خدا می دونست شاید هم این دو تا، من رو سر کار گذاشته بودن
حالا هاشم دراز به دراز روی تخت با جملات آرام بخش نوذر وارد خلسه عمیق شده بود و دوازده سال زمان رو برگشته بود به دوران تحصیلات ابتدایی
نوذر ذوق زده هی انگشتش رو می ذاشت جلو لبهاش و به من اشاره می کرد هیس هیس و تصمیم گرفت هاشم رو ببره به زمان عقبتر . زمان انقلاب
زمان انقلاب رو نگفته .هاشم انگار هنوز از دنده عقب خارج نشده بود یهو چند ساله دیگه هم رفت عقب و رسید به زمان انقلاب وشروع کرد به لرزیدن و گفت سردمه در صورتی که خوابگاه گرم گرم بود اما درست می گفت چون زمان انقلاب زمستون 57 بود همینطور که می لرزید یکباره صورتش در هم شد انگار داره چیز وحشتناکی رو می بینه بعد شروع کرد گریه کردن و اشک از چشمانش سرازیر شد نوذر با ارامش خاص استادان هیپنوتیزم پرسید چی می بینی؟ هاشم با ناله و گریه مثل یک کودک شرح داد که :یه دختر می بینه که تیر خورده وکشته شده اون رو لب حوض حیاط خونه شون قرار دادن و دارن می شورن وخون توی حیاط جاری شده ... دیگه از شدت گریه نمی تونست حرف بزنه .صحنه صحنه دل خراشی بود
من گفتم: نوذر بسه دیگه گناه داره بنده خداداره زجر میکشه .دیگه معلوم شد که چقدربلدی هوشیارش کن اما انگار نوذر هنوز فرصت نکرده بود فصل بعد کتاب رو بخونه در اون فصل نوشته شده بود که چطور باید بیمار رو با ارامش و مرحله به مرحله هوشیار کرد تا عوارض خواب مصنوعی کاهش یابد
نوذر مانده بود که چه کند اما هاشم رو هم نمی شد میون زمین وآسمون رها کرد
گفت هاشم هوی هاشم بلند شو اینجا خوابگاهه و هی تکونش می داد کم مونده بود یه تیپا هم بهش بزنه
یهو هاشم مث فنر از جاش پرید ظرف چند ثانیه زمان پانزده ساله رودرهم نوردید و از زمستون سرد کنگاور وارد خوابگاه شماره پنج نزدیک میدان فردوسی تهران شد اما با چشمانی اشک آلود قرمز و سر درد شدید . استاد نوذر هم تصمیم گرفت اگه فرصت کرد بقیه کتاب هیپنوتیزم رو بخونه
✅ @dandanNegaar