تا پرده برانداختی از چهره دوباره
افتاده نفسهای دل من به شماره
با آمدنات میرود از خانه ی من، غم
گویا به دل شب زده خورشید سواره
ماهی و پلنگانه نشستم به تماشا
حالا که مهیا شده از دور نظاره
وقتی که دلی در گروی چشم تو دارم
عقل ام به چه امید نشسته پی چاره؟
در پلک به هم برزدنی میروم از دست
پرهیز مرا میشکنی با یک اشاره
غیر از سپر انداختنام چارهی من چیست؟
تا پرده برانداختی از چهره دوباره
#علی_سلطانیفر
افتاده نفسهای دل من به شماره
با آمدنات میرود از خانه ی من، غم
گویا به دل شب زده خورشید سواره
ماهی و پلنگانه نشستم به تماشا
حالا که مهیا شده از دور نظاره
وقتی که دلی در گروی چشم تو دارم
عقل ام به چه امید نشسته پی چاره؟
در پلک به هم برزدنی میروم از دست
پرهیز مرا میشکنی با یک اشاره
غیر از سپر انداختنام چارهی من چیست؟
تا پرده برانداختی از چهره دوباره
#علی_سلطانیفر