#تناسخ
#پارت1
با ترس دستمو روی مانتوم گذاشتم و گفتم:«به من دست نزن!»
_50 تومن پول ندادم پات که ادای ت.نگا رو برام دراری. بهتره خودت باهام راه بیای عروسک!
حالم داشت ازش بهم می خورد! دلم نمی خواست مثل بقیه بهم بگه عروسک! نباید می ذاشتم شرافتمو که سال ها کنار مامان و اطرافیان مامان که سعی داشتن ترغیبم کنن تا خود فروشی کنم و این کارو نکردم یه شبه به فنا بدم! من مثل اونا کثیف نبودم! من هر.زه نبودم!
آب دهنمو قورت دادم و گفتم:«برو عقب وگرنه یه بلایی سر خودم می آرم استاد!»
با اون لبخند چندش و دندونای زردش بهم نزدیک شد و گفت:«نترس باربیه من. امشب بهت خوب حال می دم. خواهشاً توی تخت بهم نگو استاد!»
و دستش به سمت شالم رفت و توی یه حرکت از سرم برش داشت. جیغی کشیدم و کامل به دیوار چسبیدم. مردک عوضی! 50 سال سنش بود ولی داشت توی هوسش جون می داد.
لبخند هوس آلودش باعث شده بود حالت تهوع بگیرم و به گریه بیوفتم. هیچ راه فراری نداشتم. با ناامیدی به دیوار چسبیدم و داد زدم:«توروخدا برو عقب. هرکاری بگی برات می کنم فقط کاری بهم نداشته باش.»
پوزخند کثیفش باعث شد بفهمم اینجا دیگه ته خطه! همه چی تموم شد! من واقعاً تسلیم خواسته ی مامان شدم و ننگ هرزگی به پیشونیم چسبید. دیگه مقاومت فایده نداشت! همه ی درا قفله، پنجره های بستس، وسایل شکستنی هم از اطراف برداشته شده تا من فکر این به سرم نزنه که چیزی توی ملاج این یارو بشکونم! خوبه استاد دانشگاهه و انقدر عوضیه! دستش که به سمت مانتوم رفت فقط زیرلب اسم خدارو صدا زدم تا شاید کمکم کنه و مثل همه ی این سالها نجاتم بده که یهو با صدای آیفون ته دلم روشن شد و لبخندی زدم.
_عمراً اگه اون درو وا کنم!
#پارت1
با ترس دستمو روی مانتوم گذاشتم و گفتم:«به من دست نزن!»
_50 تومن پول ندادم پات که ادای ت.نگا رو برام دراری. بهتره خودت باهام راه بیای عروسک!
حالم داشت ازش بهم می خورد! دلم نمی خواست مثل بقیه بهم بگه عروسک! نباید می ذاشتم شرافتمو که سال ها کنار مامان و اطرافیان مامان که سعی داشتن ترغیبم کنن تا خود فروشی کنم و این کارو نکردم یه شبه به فنا بدم! من مثل اونا کثیف نبودم! من هر.زه نبودم!
آب دهنمو قورت دادم و گفتم:«برو عقب وگرنه یه بلایی سر خودم می آرم استاد!»
با اون لبخند چندش و دندونای زردش بهم نزدیک شد و گفت:«نترس باربیه من. امشب بهت خوب حال می دم. خواهشاً توی تخت بهم نگو استاد!»
و دستش به سمت شالم رفت و توی یه حرکت از سرم برش داشت. جیغی کشیدم و کامل به دیوار چسبیدم. مردک عوضی! 50 سال سنش بود ولی داشت توی هوسش جون می داد.
لبخند هوس آلودش باعث شده بود حالت تهوع بگیرم و به گریه بیوفتم. هیچ راه فراری نداشتم. با ناامیدی به دیوار چسبیدم و داد زدم:«توروخدا برو عقب. هرکاری بگی برات می کنم فقط کاری بهم نداشته باش.»
پوزخند کثیفش باعث شد بفهمم اینجا دیگه ته خطه! همه چی تموم شد! من واقعاً تسلیم خواسته ی مامان شدم و ننگ هرزگی به پیشونیم چسبید. دیگه مقاومت فایده نداشت! همه ی درا قفله، پنجره های بستس، وسایل شکستنی هم از اطراف برداشته شده تا من فکر این به سرم نزنه که چیزی توی ملاج این یارو بشکونم! خوبه استاد دانشگاهه و انقدر عوضیه! دستش که به سمت مانتوم رفت فقط زیرلب اسم خدارو صدا زدم تا شاید کمکم کنه و مثل همه ی این سالها نجاتم بده که یهو با صدای آیفون ته دلم روشن شد و لبخندی زدم.
_عمراً اگه اون درو وا کنم!