#تناسخ
#پارت8
اون می خواد از یه دانشجوی سرکش که توی کلاساش همش سعی داشت این آدمو به یه نحوی ضایع کنه و همیشه مدافع حقوق زنان بود! یه فمنیست اصیل! استاد جاوید هم همیشه برعلیه حرفای من دلیل و برهان میاوورد و تا جایی که وقت کلاس اجازه می داد با من بحث می کرد. دیگه عادتمون شده بود که کلاس با بحثای ما شروع شه. قبل از کلاس اگه امتحان داشتیم، بچه ها همیشه از من می خواستن تا یه بحثی بندازم وسط و استادو بپیچونم ولی خب استاد جاوید زرنگ تر از این حرفا بود که کلک های ما رو باور کنه!
درواقع استاد جاوید یکی از پررو ترین و دخترباز ترین استادای دانشگاه بود و تقریبا کل دانشگاه شمارشو داشتن! داستان های عاشقانه ای هم که باهاش رقم می زدن هم زبان زد بود! چقدر مخالف این افکارش بودم و دلم می خواست یه بار سرش فریاد بزنم که دخترا اسباب بازیه تو نیستن و تو نمی تونی فقط ازشون استفاده کنی و دورشون بندازی! جدا از داستان های عاشقانه ای بچه ها تعریف می کردن، کلی هرروز کشته مرده داشت که ازش شکست عشقی خوردن و آویزونش می شدن. واقعاً چرا واسه این دخترای بی جنبه استاد جوون می ذارن؟
وقتی به خودم اومدم توی یکی از اتاقا بودم. نباید می خوابیدم چون به آدم هوس بازی مثل استاد جاوید نمی شد اعتماد کرد! یه موقع نصفه شب پاشه بیاد بالا سرم چه غلطی کنم؟ بعدشم باید راه های فرارو پیدا کنم! من نباید با این آدم توی یه خونه بمونم!
بعد از نیم ساعت، با تصور اینکه خوابیده از اتاق بیرون زدم. این خونه بزرگا همیشه یه در پشت حیاط داشت! اینجا هم باید داشته باشه. یکی یکی در اتاقای پایینو باز کردم تا شاید به در دیگه ای برسم؛ اما همه ی اتاقا فقط یه پنجره به سمت حیاط داشتن همین! یکی نیست بگه وقتی عمارت وسط باغه خب معلومه ته اتاقا به دیوار خروجی که نمی رسه دور تا دور علف و چمنه!
حرصی در خونه رو باز کردم و به سمت پشت حیاط که یه جای فوق العاده ترسناک و تاریک بود رفتم. این چجوری تنهایی اینجا زندگی می کنه؟ نمی ترسه؟ این همه پولداره یه لامپ بلد نیست برای اینجا وصل کنه؟ خسیس!
با پاهایی لرزون به سمت ته حیاط که شبیه سیاه چاله بود قدم برداشتم. کم کم با صدای نفس های کسی اونم از پشت سرم پاهام شل شدن و...
#پارت8
اون می خواد از یه دانشجوی سرکش که توی کلاساش همش سعی داشت این آدمو به یه نحوی ضایع کنه و همیشه مدافع حقوق زنان بود! یه فمنیست اصیل! استاد جاوید هم همیشه برعلیه حرفای من دلیل و برهان میاوورد و تا جایی که وقت کلاس اجازه می داد با من بحث می کرد. دیگه عادتمون شده بود که کلاس با بحثای ما شروع شه. قبل از کلاس اگه امتحان داشتیم، بچه ها همیشه از من می خواستن تا یه بحثی بندازم وسط و استادو بپیچونم ولی خب استاد جاوید زرنگ تر از این حرفا بود که کلک های ما رو باور کنه!
درواقع استاد جاوید یکی از پررو ترین و دخترباز ترین استادای دانشگاه بود و تقریبا کل دانشگاه شمارشو داشتن! داستان های عاشقانه ای هم که باهاش رقم می زدن هم زبان زد بود! چقدر مخالف این افکارش بودم و دلم می خواست یه بار سرش فریاد بزنم که دخترا اسباب بازیه تو نیستن و تو نمی تونی فقط ازشون استفاده کنی و دورشون بندازی! جدا از داستان های عاشقانه ای بچه ها تعریف می کردن، کلی هرروز کشته مرده داشت که ازش شکست عشقی خوردن و آویزونش می شدن. واقعاً چرا واسه این دخترای بی جنبه استاد جوون می ذارن؟
وقتی به خودم اومدم توی یکی از اتاقا بودم. نباید می خوابیدم چون به آدم هوس بازی مثل استاد جاوید نمی شد اعتماد کرد! یه موقع نصفه شب پاشه بیاد بالا سرم چه غلطی کنم؟ بعدشم باید راه های فرارو پیدا کنم! من نباید با این آدم توی یه خونه بمونم!
بعد از نیم ساعت، با تصور اینکه خوابیده از اتاق بیرون زدم. این خونه بزرگا همیشه یه در پشت حیاط داشت! اینجا هم باید داشته باشه. یکی یکی در اتاقای پایینو باز کردم تا شاید به در دیگه ای برسم؛ اما همه ی اتاقا فقط یه پنجره به سمت حیاط داشتن همین! یکی نیست بگه وقتی عمارت وسط باغه خب معلومه ته اتاقا به دیوار خروجی که نمی رسه دور تا دور علف و چمنه!
حرصی در خونه رو باز کردم و به سمت پشت حیاط که یه جای فوق العاده ترسناک و تاریک بود رفتم. این چجوری تنهایی اینجا زندگی می کنه؟ نمی ترسه؟ این همه پولداره یه لامپ بلد نیست برای اینجا وصل کنه؟ خسیس!
با پاهایی لرزون به سمت ته حیاط که شبیه سیاه چاله بود قدم برداشتم. کم کم با صدای نفس های کسی اونم از پشت سرم پاهام شل شدن و...