#تناسخ
#پارت9
پاهام شل شدن و می خواستم جیغ بزنم! انقدر نفساش تند و وحشیانه بود که یه لحظه قبض روح شدم و تمام بدنم عرق کرد! این بشر توی خونش خرس نگه می داره؟ با ترس و صورتی جمع شده برگشتم و نگاهی به سگ هاسکی مقابلم انداختم! نفس می کشیدم حمله می کرد و ازم یه تیکه گوشت هم نمی موند! نباید کسی به من می گفت توی این خونه سگ هست؟ اونم همچین سگ غول پیکری؟
با اینکه تاریک بود و چیزی رو درست نمی دیدم ولی این سگه هم قد خودم بودم! قلبم گومب گومب می زد و مستقیم به چشمای سگه زل زدم! اگه فرار می کردم منو می گرفت؟ معلومه بهم می رسید!
لبامو خیس کردم و توی دلم به خودم لعنت فرستادم که چرا اومدم بیرون! سرجام می تمرگیدم فردا یه اتفاقی می افتاد دیگه! الان باید با بزرگ ترین ترس زندگیم مقابله می کردم!
همین که سگه غرید جیغ خفه ای کشیدم و برخلاف چیزی که از خودم انتظار داشتم شروع به دویدن کردم. سگه که این حرکت منو دید پشت سرم دوید و با سرعت یوزپلنگ اومد دنبالم! در ورودی خونه کجا بود؟
از استرس حتی یادم رفت از کجا اومدم بیرون و چجوری باید برگردم توی خونه! این استاد هم که خوابش خیلی سنگینه تا الان هیچی نشنیده!
جیغ بلندی کشیدم و با چشمای بسته داشتم می دویدم که یهو با جسم سختی برخورد کردم و شوک زده چشمامو باز کردم. با دیدن دستای حلقه شده ی دور کمرم، موهای پریشونمو که روی چشمام ریخته بودن کنار زدم و اینبار چشمام قفل یه جفت چشم سبز شد که توشون یه چیزی شبیه یه حس غریب موج می زدن! اصلاً معنی نگاهاشو درک نمی کردم! حس می کردم با دیدنه من یاده یه چیزی میوفته!
نفسای داغش که به گردنم خورد، به خودم اومدم و خیلی آروم ازش فاصله گرفتم. بدجور گرمم شده بود و داشتم خودمو باد می زدم. سگه که حالا با دیدنه استاد جاوید ایستاده بود نگاه بدی به من انداخت که استاد گفت:«بشین بِنجی. غریبه نیست.»
دستمو روی قلبم گذاشتم و طلبکار گفتم:«این اینجا چیکار می کرد؟ اگه منو تیکه پاره می کرد کی جوابگو بود؟»
#پارت9
پاهام شل شدن و می خواستم جیغ بزنم! انقدر نفساش تند و وحشیانه بود که یه لحظه قبض روح شدم و تمام بدنم عرق کرد! این بشر توی خونش خرس نگه می داره؟ با ترس و صورتی جمع شده برگشتم و نگاهی به سگ هاسکی مقابلم انداختم! نفس می کشیدم حمله می کرد و ازم یه تیکه گوشت هم نمی موند! نباید کسی به من می گفت توی این خونه سگ هست؟ اونم همچین سگ غول پیکری؟
با اینکه تاریک بود و چیزی رو درست نمی دیدم ولی این سگه هم قد خودم بودم! قلبم گومب گومب می زد و مستقیم به چشمای سگه زل زدم! اگه فرار می کردم منو می گرفت؟ معلومه بهم می رسید!
لبامو خیس کردم و توی دلم به خودم لعنت فرستادم که چرا اومدم بیرون! سرجام می تمرگیدم فردا یه اتفاقی می افتاد دیگه! الان باید با بزرگ ترین ترس زندگیم مقابله می کردم!
همین که سگه غرید جیغ خفه ای کشیدم و برخلاف چیزی که از خودم انتظار داشتم شروع به دویدن کردم. سگه که این حرکت منو دید پشت سرم دوید و با سرعت یوزپلنگ اومد دنبالم! در ورودی خونه کجا بود؟
از استرس حتی یادم رفت از کجا اومدم بیرون و چجوری باید برگردم توی خونه! این استاد هم که خوابش خیلی سنگینه تا الان هیچی نشنیده!
جیغ بلندی کشیدم و با چشمای بسته داشتم می دویدم که یهو با جسم سختی برخورد کردم و شوک زده چشمامو باز کردم. با دیدن دستای حلقه شده ی دور کمرم، موهای پریشونمو که روی چشمام ریخته بودن کنار زدم و اینبار چشمام قفل یه جفت چشم سبز شد که توشون یه چیزی شبیه یه حس غریب موج می زدن! اصلاً معنی نگاهاشو درک نمی کردم! حس می کردم با دیدنه من یاده یه چیزی میوفته!
نفسای داغش که به گردنم خورد، به خودم اومدم و خیلی آروم ازش فاصله گرفتم. بدجور گرمم شده بود و داشتم خودمو باد می زدم. سگه که حالا با دیدنه استاد جاوید ایستاده بود نگاه بدی به من انداخت که استاد گفت:«بشین بِنجی. غریبه نیست.»
دستمو روی قلبم گذاشتم و طلبکار گفتم:«این اینجا چیکار می کرد؟ اگه منو تیکه پاره می کرد کی جوابگو بود؟»