#تناسخ
#پارت10
پوزخند پرتمسخری زد و گفت:«اگه فکر فرار به سرت نمی زد قطعاً تیکه پاره نمی شدی! بی عقلی از خودته! ببین تَپِش تا زمانی که من نخوام تو هیچ جوره نمی تونی از اینجا فرار کنی پس بیخودی سعی و تلاش نکن. الانم آخرین باره که دارم بهت هشدار می دم دفعه ی دیگه اینجوری باهات تا نمی کنم. فهمیدی؟»
+اولاً تپش نه و تپش خانم! دوماً مگه اسیر گرفتین؟ گفتم پولتونو می دم بعدشم شما رو به بخیر ما رو به سلامت!
این بار صدادار پوزخند زد و گفت:«اِ؟ تو فکر کردی من می ذارم وقتی داف توی تختمو پروندی ازت بی بهره بمونم؟ اونم وقتی شغلت اینه و 70 تومن پات دادم؟»
از حرفاش عذاب می کشیدم! تک تک حرفاش نشون می داد توی رابطه خیلی مهارت داره و حالم از امثال این آدما بهم می خورد. من تن به این رابطه ی کوفتی نمی دادم! چرا تنها چیزی که براش مهم بود زیر شکمش بود؟ یه درصد به روح من، به احساسات من، به عقاید من اهمیت نمی داد؟
با عصبانیت گفتم:«یه بار دیگه هم این حرفو زدین ولی من گفتم دارین تهمت می زنین. وقتی از چیزی خبر ندارین خواهشاً راجع بهش نظر ندین! و اینکه این همه دختر توی این شهر که حاضرن با شما همخواب بشن! من علاقه ای به این کار ندارم لطفاً برین دنبال همونا!»
_من چیزی که دیدمو باور دارم! علاقه ی تو هم به من ربطی نداره چون من کار خودمو می کنم!
و لبخند معروفشو زد! لعنتی قصدش جدی بود! کارم از خواهش و تمنا گذشته بود، رسماً باید یکیمون می مرد تا اون یکی دست برداره!
خواستم حرفی بزنم که گفت:«ساعت 3 نصفه شبه چه جونی برای بحث داری تو؟ بگیر بخواب مخمو خوردی. منم دارم می رم، کافیه تکون اضافه بخوری تا بنجی عصبی بشه! اونوقت دیگه منم جلو داری نیستم.»
همونطور که داشت می رفت، دستشو توی هوا تکون داد و افزود:«شب بخیر عروسک.»
پامو محکم به زمین کوبیدم و زیرلب گفتم:«برو به درک!»
من نمی خواستم سرنوشتم مثل لقبم باشه! از هرچی باربی و عروسکه متنفرم! لعنت به مامان که این اسمو روم گذاشت و فکر می کرد با این کار می تونه برام مشتری جمع کنه! من از عروسک بودن بیزارم!
***
#پارت10
پوزخند پرتمسخری زد و گفت:«اگه فکر فرار به سرت نمی زد قطعاً تیکه پاره نمی شدی! بی عقلی از خودته! ببین تَپِش تا زمانی که من نخوام تو هیچ جوره نمی تونی از اینجا فرار کنی پس بیخودی سعی و تلاش نکن. الانم آخرین باره که دارم بهت هشدار می دم دفعه ی دیگه اینجوری باهات تا نمی کنم. فهمیدی؟»
+اولاً تپش نه و تپش خانم! دوماً مگه اسیر گرفتین؟ گفتم پولتونو می دم بعدشم شما رو به بخیر ما رو به سلامت!
این بار صدادار پوزخند زد و گفت:«اِ؟ تو فکر کردی من می ذارم وقتی داف توی تختمو پروندی ازت بی بهره بمونم؟ اونم وقتی شغلت اینه و 70 تومن پات دادم؟»
از حرفاش عذاب می کشیدم! تک تک حرفاش نشون می داد توی رابطه خیلی مهارت داره و حالم از امثال این آدما بهم می خورد. من تن به این رابطه ی کوفتی نمی دادم! چرا تنها چیزی که براش مهم بود زیر شکمش بود؟ یه درصد به روح من، به احساسات من، به عقاید من اهمیت نمی داد؟
با عصبانیت گفتم:«یه بار دیگه هم این حرفو زدین ولی من گفتم دارین تهمت می زنین. وقتی از چیزی خبر ندارین خواهشاً راجع بهش نظر ندین! و اینکه این همه دختر توی این شهر که حاضرن با شما همخواب بشن! من علاقه ای به این کار ندارم لطفاً برین دنبال همونا!»
_من چیزی که دیدمو باور دارم! علاقه ی تو هم به من ربطی نداره چون من کار خودمو می کنم!
و لبخند معروفشو زد! لعنتی قصدش جدی بود! کارم از خواهش و تمنا گذشته بود، رسماً باید یکیمون می مرد تا اون یکی دست برداره!
خواستم حرفی بزنم که گفت:«ساعت 3 نصفه شبه چه جونی برای بحث داری تو؟ بگیر بخواب مخمو خوردی. منم دارم می رم، کافیه تکون اضافه بخوری تا بنجی عصبی بشه! اونوقت دیگه منم جلو داری نیستم.»
همونطور که داشت می رفت، دستشو توی هوا تکون داد و افزود:«شب بخیر عروسک.»
پامو محکم به زمین کوبیدم و زیرلب گفتم:«برو به درک!»
من نمی خواستم سرنوشتم مثل لقبم باشه! از هرچی باربی و عروسکه متنفرم! لعنت به مامان که این اسمو روم گذاشت و فکر می کرد با این کار می تونه برام مشتری جمع کنه! من از عروسک بودن بیزارم!
***