چند روز با تو، در دنیايِ خود ساختۀ زاده بر فراموشيِ ما با شیرینترین چیزکیكهاي دنیا گذشت؟ دوست داشتن. چیزي که همیشه دنبالش بودیم. دستهايي که تو رو به دنیاي خودشون دعوت کنن. عطري که تو رو هرگز رها نکرد. وقتي بهت گفتم باید دستهام رو رها کني، منظورم این نبود. برگرد. من هنوز هم به تو تعلق دارم. پس من رو مثلِ آخرین گلبرگِ شکوفۀ گیلاس ببوس. دریغم نکن از لبخندهات. قلبِ من در این باتلاقِ تنهايي، به تو خواهد رسید. تولدت مبارك زیباترین غریبۀ دنیا.